Ga naar inhoud
Onderox
Terug naar overzicht

Joan Clijmans: Herenthoutse snorrendrager doet gooi naar wereldtitel

HERENTHOUT - Begin juni geeft ‘Snor van het Jaar’ Joan Clijmans (65) de fakkel door aan een andere man met moustache. Voor het zover is doet de ambitieuze Herenthoutenaar nog een gooi naar een internationale titel tijdens het Wereldkampioenschap voor Snorren en Baarden, midden mei in Antwerpen. “Ik geef mezelf weinig kans, maar ik wil het er toch op wagen”, aldus Clijmans.

Compleet onverwacht werd Joan Clijmans in 2018 door de Antwerpse Snorrenclub verkozen tot Snor van het Jaar. “Dat was nochtans nooit een ambitie geweest”, geeft hij toe. “Ze hebben mij zelf gecontacteerd, in januari van vorig jaar. Ik dacht eerst dat het om een grap ging. De Antwerpse Snorrenclub was mij niet onbekend, maar ik was wel de laatste die dacht in aanmerking te komen voor die felbegeerde titel.”

Jouw snor was op het ogenblik van dat eerste telefoontje niet bepaald indrukwekkend, gaf je destijds zelf toe.
Joan Clijmans: “Dat klopt. Het was eerder een ‘snorreke’. Wat de Antwerpse clubleden overtuigd heeft? Mijn deelnames aan het Vier-programma Komen Eten. Ik moet daar op een of andere manier indruk hebben gemaakt. Door mij erbij te halen, wilde de club haar imago een nieuw elan geven. Dat vond en vind ik nog altijd een compliment.”

Is de impact van een programma als Komen Eten dan zo groot?
“Het effect blijft in ieder geval nazinderen. Ik word nog altijd herkend op straat en krijg vaak de vraag om mee op de foto te gaan, tot in Benidorm en zelfs het ziekenhuis van Leuven toe. Om eerlijk te zijn: ik geniet van die bekendheid. Mijn vrouw en kinderen denken daar anders over, maar ik zou er helemaal aan kunnen wennen.”

Opnieuw ter zake: wat aanvankelijk een snorreke was, is nu een heuse snor. Mét baard.
“Daar heb ik wel een hele tijd voor moeten ‘sparen’. Dat was ook nodig, want uiteindelijk word ik als nieuw lid van de club en als Snor van het Jaar omringd door mannen die zonder uitzondering kunnen uitpakken met joekels van snorren.”

Jouw allereerste snor, herinner je je dat moment nog?
“Dat was op mijn achttiende, in mijn gloriejaren als dj. Ze kwam er zonder dat ik mosterd of confituur aan mijn bovenlip heb moeten smeren. Sommigen lieten zich in die periode inspireren door tv-acteurs met een snor, zoals Tom Selleck, maar ik vermoed dat hij de mosterd bij mij heeft gehaald.” (lacht)

Op het vlak van snorren en vrouwen bestaan er geen tinten grijs, eerder zwart of wit. Is jouw vrouw pro snor?
“Nu wel, maar dat was ooit anders. Op een dag werd ik wakker en stelde ik vast dat de uiteinden van mijn snor bijgeknipt waren. Mijn vrouw Ria had er niet beter op gevonden dan de schaar erin te zetten, en dat terwijl ik sliep. Gelukkig groeit zo’n snor terug aan. Intussen heeft ze vrede genomen met dat harige ding onder mijn neus.”

Wat kan jij snorloze mannen, die zich door jouw verhaal geïnspireerd voelen, aanraden?
“Gooi het scheerapparaat weg en heb geduld. Veel geduld.”

Barbier

Benoemd worden tot Snor van het Jaar, kan je jezelf daar op voorbereiden? En hoe dan?
“Na mijn selectie ben ik wat gaan rondkijken om meer te weten te komen over het juiste onderhoud van een snor. Met als resultaat dat ik tegenwoordig meer tijd doorbreng in de badkamer dan mijn vrouw. Ik was en kam ze elke dag. Met wat haarlak breng ik de finishing touch aan. Dat neemt elke dag toch zo’n kwartier in beslag. Eén keer in de maand passeer ik ook bij  David, een lokale barbier. Tot grote ergernis van mijn dochter, die zelf ook kapster is. Ik zie haar doodgraag, maar op het vlak van mijn snor heb ik er weinig vertrouwen in.”

Wat levert zo’n landelijke titel op?
“In de eerste plaats een heleboel leuke ervaringen. Ik heb Antwerps schepen Philippe De Backer ontmoet, net als burgemeester Bart De Wever. Op een dag ontving ik ook een invitatie van de stad Blankenberge, in functie van een ceremonie. Verkozen worden tot Snor van het Jaar opent duidelijk deuren. In het clublokaal van de Antwerpse Snorrenclub hangt mijn foto nu naast die van vroegere titeldragers als de Nederlandse tv-presentator Ted de Braak, muzikant Toots Thielemans en gewezen burgemeester van Antwerpen Bob Cools. Enfin, schoon volk.”

Van Ted de Braak is geweten dat de man vroeger verschrikkelijk ijdel was. Uiteindelijk blijkt meer dan tachtig procent van de Belgische snorrendragers dat óók te zijn. Hoor jij tot hetzelfde kamp?
“Jawel, ik ben een ijdeltuit als het op mijn snor aankomt. Vrouwen zijn daar duidelijk gevoelig aan. Ze kunnen er nauwelijks afblijven. Van mijn snor, bedoel ik dan.”

Die ijdelheid kan ook van pas komen op het Wereldkampioenschap voor Snorren en Baarden, midden mei in het Antwerpse Flanders Meeting & Convention Center.
“Klopt. Ik zal deelnemen in de categorie ‘Imperial Moustache’. Het Wereldkampioenschap wordt tweejaarlijks georganiseerd. Vorig jaar vond het toernooi plaats in het Amerikaanse Texas, dit jaar in Antwerpen. Het is nota bene de eerste keer dat ons land het kampioenschap organiseert. Ik heb geluk dat ik kan deelnemen als regerende Snor van het Jaar.”

Zit het een beetje ‘snor’ wat jouw zegekansen betreft, denk je?
“Ach, ik geef mezelf weinig tot geen kans. Ik heb hoop, maar dat is ook alles. Ik beschouw het kampioenschap veeleer als een leuk weekendje weg met mijn vrouw. We hebben een hotel geboekt in de stad en gaan er een aangename trip van maken.”

Kempense Snorrenclub

Deelnemen aan een wereldkampioenschap, dat is uiteindelijk toch een manier van jezelf etaleren. Heeft dat altijd in jouw genen gezeten?
“Ik denk het wel. Nu als Snor van het Jaar, vroeger als diskjockey. Dat heb ik vijftien jaar gedaan, als dj Joan. Ik speelde alleen in discotheken. Op jonge leeftijd won ik al een dj-wedstrijd in Arendonk, wat me toen een jaarcontract heeft opgeleverd.”

Hoe zit het anno 2019 met jouw dj-aspiraties?
“Een poos geleden hebben ze me gevraagd om de platen nog eens boven te halen. Ik heb het gedaan, als vriendendienst, maar zo hectisch als vroeger kan en mag het niet meer worden. Ik ben intussen de zestig voorbij. Ik speel nu nog elk jaar in ’t Saffloerke in Mol en that’s it. Voor de rest amuseer ik me in ‘mijn kot’, achteraan in de tuin.”

Een dj ben je voor het leven, liet Regi Penxten onlangs optekenen. Waarheid of onzin?
“Kan best zijn, maar toen mijn dochter Nicky werd geboren, ben ik er finaal mee gestopt. Het dj-leven viel niet langer te combineren met het ouderschap en mijn rol als huisvader. Of het zonder een gezin anders gelopen zou zijn? Ik kan je alvast één ding vertellen: als mijn vrouw niet op de rem was gaan staan, zou ik nu de Vlaamse André Hazes zijn.” (lacht)

Dat kan tellen. Hoe is het tegenwoordig gesteld met jouw zangtalent?
“Vroeger zong ik graag en vaak, voor mezelf dan, zonder publiek. Ik had talent. Enfin, dat heb ik zelf altijd gedacht. Wat anderen ervan zouden vinden, daar heb ik nog altijd het raden naar, maar als ik een microfoon zie, voel ik het nog altijd kriebelen.”

Zijn er nog ambities, op welk vlak dan ook?
“Op dit moment vooral op snorrenvlak. Ik zou graag een Kempense afdeling van de Antwerpse Snorrenclub oprichten, zodat lokale kandidaatleden ook dicht bij huis terecht kunnen. Voorlopig heb ik het fiat van de Antwerpse clubverantwoordelijken nog niet, maar wat niet is, kan nog komen.”

Meer info: Het wereldkampioenschap voor Snorren en Baarden vindt plaats op 17, 18 en 19 mei in het Flanders Meeting & Convention Center aan het Koningin Astridplein in Antwerpen. www.snorrenclubantwerpen.be.

Tekst: Peter Briers
Foto’s: Nick Van Orshaegen


Reactie toevoegen

Velden met een * zijn verplicht.

Onderox?*