Ga naar inhoud
Onderox
Terug naar overzicht

De automatische piloot, een diepgaande verandering in de autowereld

Meer dan 10 jaar geleden vertoefde uw dienaar in een BMW 7-serie die ons, rijdende op automatische piloot, feilloos richting München navigeerde. Sindsdien behoren we tot het selecte gezelschap believers dat in de jaren daarop met toenemend enthousiasme mocht constateren dat de zelfrijdende auto een snel tot volle rijpheid gekomen autotechniek is geworden: perfect in orde om de autotoekomst niet enkel veiliger, maar ook efficiënter te maken. Ware het niet dat ook het debat rond autonoom rijdende voertuigen botst met de technologisch, onverzettelijke waarheid.

Of het angstzweet ons uitbreekt in zo’n autonoom rijdende test-capsules? Angst is het niet. Hooguit een tikkeltje wantrouwen, dat snel plaats ruimt voor een grenzeloze bewondering in het hedendaags technologisch realiseerbare. Met toenemend respect ook voor de stuurmanskunst van een automatisch piloot, die zich zoveel efficiënter en veiliger manifesteert dan een mens dat ooit deed of zal kunnen. Believers — zoals wij — begrijpen dus niet waarom twijfelaars en non-believers zich veiliger voelen in een door de mens bestuurd voertuig.  De controle van een mens die tot vandaag dé belangrijkste oorzaak blijft in meer dan 90% van de ongevallen. Er zijn nogal wat mensen die van zichzelf denken beter aan het stuur te kunnen draaien dan Hamilton, Vettel of Verstappen. Maar waar komt de angst of het sluimerde wantrouwen in een zelfrijdende auto vandaan? Als autoscribenten hebben we een flink deel van ons bestaan moeten slijten in het luchtruim. In vliegtuigen bijgevolg die – gelukkig maar – meestal vliegen op ‘automatische piloot’. Was die automatische piloot er niet geweest, hadden we veel minder kunnen vliegen en lag uw dienaar – haast wel zeker — al lang onder de zoden van de almaar uitgestrekter wordende dodenakker.

Verkeerde vragen
De vraag luidt niet langer of de zelfrijdende auto er ooit komt? Hij bestaat immers al. De vraag is dus veeleer waarop men wacht om de tot rijpheid gekomen autonome technologie een kans te geven. Prof. Mark Pecqueur, Docent en Onderzoeksleider auto-wetenschappen aan de Thomas More Hogeschool, lid van de Europese Advies Commissie (SAE – Society of Automotive Engineers) is een internationaal gereputeerd ervaringsdeskundige op het vlak van verbrandingstechnologie, energiedragers, alternatieve aandrijvingen en autonome voertuigen. Hij is alvast één van de specialisten die overtuigd is dat de zelfrijdende auto de complete autowereld op zijn kop zal zetten, dat zelfrijdende voertuigen een onontkoombare realiteit zijn. Als geen ander moet hij helaas vaststellen dat het debat rond autonome voertuigen die technologische realiteit schuwt en ontloopt. Niet enkel de politiek doet dat. Ook de auto-industrie zelf demonstreert terughoudendheid bij de bevindingen die kenners als Pecqueur durven belichten.

Elektronicaboys
Autofabrikanten twijfelen dus. Zogezegd omdat de klant geen vragende partij zou zijn… “Onzin”, repliceert Pecqueur. “De klant heeft nooit naar ABS, ESC, rijstrookbewaking gps-navigatie  gevraagd. Die vraag kwam er wel nadat constructeurs het aanboden. Wat de auto-industrie zenuwachtig maakt is dat ze hun greep op die autonome technologie verliezen aan industriële elektronica- en software giganten. Autobouwers weten maar al te goed dat deze technologie compleet buiten hun vakdomein dreigt te vallen… Chinese constructeurs zoals BYD, waren en zijn vooruitziender op dit vlak. Ze omarmden de ‘elektronicaboys’, betrokken hen van in het begin bij nieuwe ontwerpen.”

Merknaam? Irrelevant!
“Mobility providers”, zo stelt Pecqueur, “zullen in de toekomst (autonome) auto’s aanschaffen om daarmee het clientèle mobiele dienstverlening te brengen. Autobezit zal plaatsmaken voor een abonnement bij mobiliteitverleners. Wie vandaag een bus neemt bij het openbaar vervoer kiest niet voor een bus van Mercedes-Benz, DAF of Van Hool. De vervoermaatschappij is daarin de beslissingsnemer. Wie een vlucht boekt, kan opteren voor een luchtvaartmaatschappij, een bestemming, plaats en uur van de vlucht, een zit naast de gang of het raam, economy, business, first of priority. Een reis boeken aan boord van een Boeing 737, Airbus 320, Embraer of Bombardier kan echter niet. Mercedes, BMW, Audi, VW, PSA,… Ze betwijfelen de autonoom rijdende technologie niet voor niets. Het is echter geen dromerij of fantasie. Wel een productierijpe techniek die autofabrikanten confronteert met moeilijke uitdagingen. Want kunnen die zich blijven profileren in een scenario waarbij de merknaam irrelevant dreigt te worden?

De marktkansen groeien
De dagelijkse verkeersdeelnemer snapt niet dat toenemende verkeerschaos met zelfrijdende auto’s te bestrijden is. Als men weet dat de gemiddelde bezettingsgraad van de rijdende auto’s slechts 1 tot 2 personen bedraagt, dan kan men ook bevatten dat opvoering naar minstens 2 al een deel van het fileprobleem kan oplossen. Wie de strategie van mobiele providers inkijkt, snapt dat een bezettingsgraad van 2 meer dan realistisch is. Wie vandaag zijn tijd staat te verspillen in de file weet waarschijnlijk ook niet dat tijdens de werkdagspits slechts 8% van alle in ons land ingeschreven auto’s actief in dienst is. Dat bewijst tevens dat zelfs een halvering van dat aantal ingeschreven auto’s de spits niet zal afzwakken. Het toont ook dat er een exuberant verschil bestaat tussen autobezit en -gebruik. Als de gemiddelde Belg 20.000 kilometer per jaar rijdt aan een snelheid van 40 km/u, dan rijdt hij 500 uur per jaar maar staat zijn auto jaarlijks liefst 8.260 uur niets te doen. Dat zijn, aldus nog Mark Pecqueur,  klare cijfers die de marktkansen van zelfrijdende mobielen en mobiliteitverleners serieus doen toenemen. Cijfers ook die aantonen dat autoconstructeurs met een weinig realistisch oog op de toekomst, onvermijdelijk met economisch onheil bedreigd zullen worden.

Tekst: Ferre Beyens


Reactie toevoegen

Velden met een * zijn verplicht.

Onderox?*