Ga naar inhoud
Onderox
Terug naar overzicht

10 jaar de Bonanzas: “Elk optreden moet een feest zijn”

DESSEL/RETIE/VOSSELAAR – Daar staan ze dan, de Bonanzas. Netjes in hun pak zoals altijd. Zouden die mannen daar gewoon in slapen? Al tien jaar brengen ze hun eigen muzikale ode aan de sixties, naar eigen zeggen de interessantste jaren uit de popgeschiedenis. “Toen werd er nog écht muziek gemaakt.”

De Bonanzas, dat zijn: Thomas Keersmaekers (46) (zang), Dirk Roefs (50) (gitaar), Steven Van Gool (46) (bas), Hans Claes (41) (keyboard) en Bert Rommes (38) (drums). Vijf Kempenaren die elkaar vonden in hun gezamenlijke interesse in de sixtiesmuziek. “Het was de mayonaise die alles deed pakken voor ons”, vertellen de vijf. “De platenkasten van onze ouders hebben daar vast wel een grote invloed in gehad. Die zaten vol met liedjes die nu nog altijd tot het collectief geheugen behoren. Van die liedjes hebben we ondertussen onze eigen nummers gemaakt, met respect voor het origineel.”

Hoe was de insteek, tien jaar geleden, om met de band te beginnen?
“We wisten toen niet duidelijk waar we naartoe zouden gaan. Toen we startten droegen we tijdens onze optredens nog allemaal cowboyhemden. Omdat we vonden dat dat wel bij onze naam paste. Toen kwamen er nog opvallend veel linedancers naar onze optredens kijken. (lacht) Op een bepaald moment gingen we samenwerken met een boekingskantoor, het was zowat de eerste ingreep die zij deden: de cowboyhemden eruit en kostuums in de plaats. Toch geen onverstandige beslissing.” (lacht)

Wat is het leukste aan ‘een Bonanza’ zijn?
“Het plezantste is om op het podium te staan en de medemuzikanten te zien genieten. Dat je je eens kan omdraaien naar elkaar om een gekke bek te trekken. En dat je de mensen vlot aan het dansen krijgt natuurlijk. Elk optreden moet een feest zijn. Dat gevoel kan je moeilijk beschrijven. Zo’n moment waarop je denkt: de ambiance is er, het zit goed vandaag. En de ontlading achteraf is ook altijd heel fijn. Even nagenieten en op naar het volgende optreden.”

Maakt het uit waar je speelt? Heeft dat invloed op het optreden?
“We houden daar wel rekening mee. Op een trouwfeest zullen het vooral dansnummers zijn, in een cultureel centrum spelen we al eens meer vergeten klassiekers. En op een bedrijfsfeest bouw je wat meer naar die dansnummers toe.”

Werkt het altijd?
“We hebben intussen zo’n catalogus aan nummers opgebouwd die we kunnen spelen, dat we altijd wel de boel aan het dansen krijgen. Al is het soms een beetje zoeken. Daarom passen we onze setlist soms tijdens het optreden zelf nog aan als we voelen dat iets niet gaat werken. Gelukkig zijn we goed op elkaar ingespeeld en kan je zo makkelijker switchen. Alleen in een cultureel centrum kan je natuurlijk niet wijzigen, want daar hangen de projecties vaak samen met de vooraf gekozen nummers.”

In welke streek speel je het liefst?
“Dat maakt niet zoveel uit voor ons. We spelen natuurlijk heel graag in de Kempen. Dat blijft toch aanvoelen als onze thuis, met altijd een gemoedelijke sfeer. Een Kempenaar houdt nu eenmaal van feest vieren, eventueel met een hapje en een drankje erbij. Ze springen altijd snel mee op de kar. Op die manier werken onze optredens het best.”

En daar kom je de trouwste fans tegen…
“Klopt, maar ook als we bijvoorbeeld ergens in West-Vlaanderen spelen, staan daar bijna altijd een aantal trouwe Kempense fans te kijken. Er zijn er een aantal die ons zowat overal volgen. Toch wel heel fijn. Zeker omdat zij meestal het feestje snel op gang brengen.”

Zijn jullie zelf na die tien jaar nog niet op elkaar uitgekeken?
“Helemaal niet nee, we zijn echte vrienden. Dat moet ook, anders hou je het niet vol. ‘s Nachts altijd samen naar huis, het wachten voor de optredens, de repetities,… Eigenlijk zijn er nog nooit echt spanningen geweest. Het helpt zeker dat we blijven vernieuwen in ons repertoire en dat we vaak op verschillende locaties spelen. Zo blijft het boeiend voor iedereen. In onze set steken we ook altijd bewust nummers voor ieder van ons. Een beetje The Shadows voor Dirk, wat reggae-invloeden voor Steven, wat meer melodische nummers zodat Hans zich kan uitleven...”

Zou je niet liever eigen nummers spelen?
“Wel, om eerlijk te zijn… We zijn net uit de studio om ons eerste eigen nummer op te nemen. Dat brengen we nu uit als single. We gaan die lanceren op de Nacht van De Bonanza’s. Tom Vanstiphout (onder meer bekend als muzikant bij Clouseau, Jan Leyers en Milow, nvdr.) heeft ons geproducet. Een nummer met onze typische sixtiesstijl, heel vrolijk en dansbaar.”

Een weg die je vaker wil inslaan, die eigen nummers?
“We zien wel. Laat ons eerst maar afwachten of deze single opgepikt gaat worden. Gebeurt dat niet, dan is het ook maar zo. Daar gaan we niet te lang om treuren. Kijk, het is ons al wel eerder gevraagd, om eigen nummers te gaan maken, maar we hebben nooit echt gevoeld dat het het juiste moment was. Nu, naar aanleiding van onze tiende verjaardag was dat moment er naar ons aanvoelen wel. Maar het moest echt een nieuw nummer zijn. Een cover opnemen, dat zagen we niet zitten.”

Zijn er nummers die je nooit zou spelen?
(denken na) “Er zijn wel liedjes die je uitprobeert en waarbij het dan blijkt dat het niet werkt. Als je liedjes waarbij een vrouw het origineel zingt omzet naar een mannenstem gebeurt dat soms. Of omdat ze simpelweg niet bij ons passen, niet dansbaar genoeg of niet feelgood zijn.”

Welke optredens zullen je altijd bijblijven?
“Een paar locaties om te beginnen. De stadsschouwburg in Brugge was wel echt indrukwekkend. En Pole Pole, het podium op het water van de Gentse Feesten. Maar ik denk dat er net zo goed stukken van onze eerste optredens zullen blijven hangen. Ik herinner me een bruin cafeetje waar we achteraf onze drank nog moesten gaan betalen. (lacht) En enkele optredens met gastartiesten zoals Peter Koelewijn, Riem De Wolf en Dave Berry (onder meer bekend van de wereldhit This Strange Effect), waar we binnenkort opnieuw een tiental optredens mee gaan doen. Hij heeft nog samen met The Rolling Stones het podium gedeeld. Die man ademt de sixties uit. Heel bijzonder om daar mee op het podium te staan. Andere optredens blijven je vooral bij door de grappige situaties die je meemaakt.”

Vertel!
“Een organisator die onze rider (de lijst met voorzieningen die artiesten vragen bij een optreden, nvdr.) wel heel letterlijk had genomen. Er stond als voorwaarde op dat de afstand van het podium naar de kleedkamer maximaal dertig meter mocht zijn. Blijkbaar iets dat standaard in al die riders staat, want wij vragen eigenlijk geen speciale zaken. Die man had dus een feesttent gezet maar wou ons laten omkleden in zijn eigen huis, maar er lag een berg zand in zijn tuin in de weg, dus bleek de afstand net iets meer dan dertig meter. Hij heeft dan speciaal een bulldozer laten komen om dat zand weg te doen. Die hebben we toch gezegd dat hij dat eigenlijk niet had moeten doen. (lacht) Of die keer dat we optraden in de stadsschouwburg van Leuven waarbij er veel mensen uit een sociale instelling uit de buurt in het publiek zaten. Thomas zei plotseling toen hij zag dat er mensen rechtstonden en begonnen te dansen: ‘hier op het podium is plaats genoeg om te dansen, kom maar naar hier’, als grapje. Ineens stond er meer dan honderd man mee op het podium. Zo’n enthousiasme hadden we nog nooit gezien. We hebben dan dat optreden maar verder gespeeld met al die mensen rondom ons. Formidabel was dat! Al denk ik niet dat we dat grapje voortaan nog maken.” (lacht)

Hoe ziet de toekomst eruit? Spelen de Bonanzas binnenkort muziek uit de seventies? Er zou een nieuwe schat aan liedjes voor jullie opengaan.
“Nee, we houden het bij de jaren ‘60. Er zijn nog liedjes genoeg hoor in die periode. We ontdekken nog regelmatig nieuwe pareltjes die we kunnen uitproberen. Je hebt de absolute tophits, maar ook een brede laag daaronder met liedjes die je kent, maar waar je niet altijd spontaan aan denkt. Vaak steengoede nummers. Het is zo’n belangrijke periode geweest voor de popmuziek. Met veel melodie, ritme en heel veel variatie. Je kan een rocknummer kiezen, een ballad, swing,… Er werd toen nog écht muziek gemaakt met echte instrumenten. Toen werd het opgenomen zoals het gespeeld werd. Heerlijk! Het is echt een topperiode om liedjes uit te kiezen. En je kan jammer genoeg ook geen honderd liedjes spelen. Voor ons voelt kiezen nog altijd aan als verliezen omdat we dan andere nummers niet kunnen spelen.”

Zijn alle bands uit de sixties covermateriaal?
“Ik denk het wel. Je hoort wel eens: van de Beatles blijf je af. Wel, dan kan je dat van The Rolling Stones net zo goed zeggen. We doen die liedjes geen oneer aan. We bekijken het echt per song. Als  we ons er goed bij voelen, dan kan het. We willen plezier brengen en geen muzikale opvoeding. Maar soms verandert het gevoel bij een nummer wel eens. Om een voorbeeld te geven: Sweet Caroline (van Neil Diamond, nvdr.) speelden we vroeger bijna altijd maar de laatste tijd nog zelden of nooit. Je hoort het veel vaker tegenwoordig en wij zijn het een beetje beu gespeeld. Al kan het zijn dat we het binnenkort op ons verjaardagsoptreden toch nog eens gaan spelen. For old times sake.”

En het thuisfront is nog blij met echtgenoten die regelmatig tot in de late uurtjes gaan optreden?
“Ik denk dat we allemaal onze handjes mogen kussen met onze gezinnen. We hebben allemaal heel flexibele en tolerante partners, waarvoor dank! Zij nemen de handel even over en houden de boel draaiende als wij gaan optreden. Maar de kinderen kennen onze nummers ook hoor. Ze vinden het echt leuke muziek. Zo geven wij de liefde voor de sixties weer door aan de volgende generatie. Al durven ze thuis wel zeggen dat er toch eens andere muziek mag opgezet worden.”

Hoe zien de volgende jaren eruit voor de Bonanzas?
“De optredens van The Wonderyears met Dave Berry om te beginnen, daarna werken we aan een volgende show. En we hebben het er ook al wel over gehad om eens een kerstrepertoire in elkaar te steken. In de sixties zijn er veel schitterende kerstsongs. En als blijkt dat de mensen ons nieuwe eigen nummer wel kunnen smaken, gaan we dat misschien ook nog verder uitbouwen. We zien wel.”

Meer info: op vrijdag 19 oktober viert de band hun tienjarig bestaan op het podium van Den Dries in Retie tijdens ‘De Nacht van de Bonanzas’. Tickets en meer info: www.debonanzas.be

Tekst: Bert Huysmans
Foto’s: Bart Van der Moeren


Reactie toevoegen

Velden met een * zijn verplicht.

Onderox?*