Ga naar inhoud
Onderox
Terug naar overzicht

Fabian Feyaerts Zingt vrolijk verder na Junior Eurosong

ARENDONK – Precies 5 jaar geleden werd de toen 14-jarige Fabian Feyaerts vanuit het niets naar het grote podium in Amsterdam gekatapulteerd om België te vertegenwoordigen voor Junior Eurosong. Nu, 5 jaar later, bundelt hij zijn leukste anekdotes en herinneringen met een theatershow in Gent. En dat blijkt toch al een flinke rugzak te zijn. Wij kregen van Fabian alvast een sneak preview van wat we die avond mogen verwachten.

Fabian Feyaerts is net gestart aan zijn tweede jaar Lichamelijke Opvoeding en Bewegingswetenschappen aan de KUL in Leuven. Bovendien is hij in volle voorbereiding voor zijn eerste theatervoorstelling. Toch wisten we hem nog te strikken voor een interview, weliswaar op een zondagmorgen. Het is duidelijk nog vroeg voor onze zanger, die de afgelopen 5 jaar flink aan de weg getimmerd heeft. Het guitige snoetje is nog steeds aanwezig. Maar voor de rest doet niets nog denken aan de Fabian van ‘Abracadabra’. Zelfverzekerd nu, een vlotte babbel en een vat vol ideeën.

Artiesten maken meestal een overzicht van hun carrière na 25 jaar of meer. Jij doet dit al na 5 jaar. Wou je alles al eens op een rijtje zetten?
“Eigenlijk wel ja. Er gebeurt best veel op 5 jaar. En het was een leuk idee om dit allemaal te bundelen in één avond voor een theatervoorstelling. Het gaat dus zeker een heel ander optreden worden dan normaal. Mijn eigen nummers zijn uiteraard van de partij, met daarnaast een heleboel covers die op de één of andere manier een speciale betekenis hebben voor mij. Dit vullen we aan met anekdotes en herinneringen. En dat zijn er best wel wat. Maar muziek staat uiteraard centraal.”

Laat ons eens even teruggaan naar 2012. Je vertegenwoordigt België op het grote Junior Eurovisiesongfestival. Wat doet dat met iemand van 14 jaar?
“Dat was een compleet maffe periode. Je bent 14 jaar en plots sta je daar een liedje te zingen voor heel Europa. Eerlijk gezegd besefte ik dat allemaal niet. Er gebeurde zoveel en ik werd toen geleefd, zonder eigenlijk te weten wat ik wel en niet wou doen. Nu sta ik gelukkig veel verder in dat proces. Maar ik heb er zeker geen spijt van. Integendeel. Het moment dat presentator Niels Destadsbaeder mijn naam afroept als winnaar in de finale was gewoon fantastisch. Een ongelooflijk gevoel was dat. En toen ik na mijn liedje in Amsterdam zei ‘Thank you Europe’ had ik toch ook een gevoel van ‘Yeah’. Dat kunnen ze me nooit meer afnemen.”

En dan ben je plots wereldberoemd en mega-populair in Vlaanderen.
“Ja, en niet alleen in Vlaanderen. Ook in Nederland werd ik vaak gevraagd. Razend druk was het toen. Allerhande tv-programma’s op VTM, VRT, Kzoom, Ketnet, noem maar op. De Ketnet Kersthow in Plopsaland, optredens over heel Vlaanderen en Nederland, het stond nooit stil. Met mijn tweede nummer ‘Ondersteboven’ stond ik meer dan een half jaar in de Nederlandse KidsTop20. Allemaal niet simpel als je 15 jaar bent maar het gebeurde gewoon. Eigenlijk zijn dat zaken waar je soms wel eens van droomt maar waarvan je weet dat die normaal toch niet gebeuren. Bij mij gebeurde het wel.”

En zonder je het weet zit je in een circus dat showbusiness heet. Hoe moeilijk is het om daar een beetje orde in te brengen?
“Voor mij was dat heel moeilijk. Ik was altijd graag met muziek bezig, dus ik had wel een idee wat ik wou maar ik werd steeds door iedereen beïnvloed. Over de muziekkeuze, kledingkeuze, wat ik wel en niet mocht zeggen. Een uitgestippeld plan lag zeker niet klaar. Ik had ook niet het zelfvertrouwen om helemaal mijn ding te doen. Ik dacht dat het allemaal niet goed genoeg zou zijn en was wat bevreesd voor kritiek. Dat is het grote verschil met nu. Ik weet nu veel beter wat ik wil. En als ik een voorstel niet zie zitten, zal ik dat heel duidelijk zeggen. Ik weet nu ook veel beter wat ik kan en niet kan. En dan ga ik zeker geen dingen doen waar ik me niet goed bij voel. Ik moet tussendoor trouwens behoorlijk wat studeren. Dus kan ik de overige tijd maar best zo leuk en zo aangenaam mogelijk invullen.”

Over studeren gesproken, je zit nu voor het tweede jaar in Leuven. Lukt de combinatie met het artiest zijn?
“Ik moet toegeven dat het niet altijd gemakkelijk is. Ik ben ook niet de beste planner. (lacht) Maar gelukkig heb ik heel veel steun aan mijn broer Ruben. Hij zit ook in Leuven en volgt dezelfde richting, het vierde jaar nu. Hij helpt me fantastisch goed en bovendien zorgt hij ook dat mijn agenda overzichtelijk blijft en niet overvol geraakt. Zodat er nog voldoende tijd overblijft om te studeren. Maar tijdens de examens gaat alles aan de kant. Het is echt wel de bedoeling dat ik deze studies afmaak. Je weet nooit wat je te wachten staat en het is bovendien een erg interessante richting. Sport heeft me altijd geïnteresseerd, fitness in het bijzonder. Dit is dus een ideale richting voor mij. Bovendien ben ik in Leuven ook niet de zanger Fabian maar gewoon één van de vele studenten. Het gebeurt uiterst zelden dat ik daar word aangesproken over mijn carrière. Dat gevoel geeft ook wel rust.”

Toch vind je nog de tijd om ook presentatiewerk te doen. Leuk?
“Dat is superleuk om te doen. Zo maak ik voor het online-jongeren-platform TAGMAG filmpjes die de jeugd aanspreken. En daarvoor heb ik al erg plezante dingen mogen doen. Vorig jaar heb ik zo Koning Filip geïnterviewd terwijl hij meedeed aan de Warmathon van De Warmste Week. En afgelopen zomer ben ik naar Lloret de Mar geweest. Daar verzamelden toen meer dan 600 jongeren, de Graduates. Dus allemaal 18-jarigen. En wij moesten daar dan voor de sfeer zorgen. Je begrijpt dat ik dat wel leuk ‘werk’ vind. En zet ‘werk’ gerust tussen aanhalingstekens. (schaterlach) Dat was héél plezant daar in Lloret en het blijft toch frappant wat een camera allemaal met de mensen doet.”

Laat ons even terugkeren naar je zangcarrière. Na de hype rond ‘Abracadabra’ en ‘Ondersteboven’, je bent dan ongeveer 16 jaar, moet je stilaan je muzikale toekomst gaan bepalen.
“Ja, dat klopt en dat is niet eenvoudig. Blijf je in het Nederlands zingen? Of toch overstappen naar Engels? Pop? Rock? Covers? Eigen nummers? Je bent niet de enige hé, die graag in de Ultratop staat. Bovendien zit het ook wel in mijn aard dat ik veel zaken graag doe en wil uitproberen. Zo vond ik het na die eerste twee singles tijd om in het Engels te zingen. Dat was toen toch net iets stoerder. En zo kwamen de singles ‘Nobody Else’ en ‘Boomerang’ uit. Voor het eerst werd ik ook gedraaid op nationale radio en mocht ik mijn single bij Q-music komen voorstellen. Daarna kwamen dan de plannen om met een liveband op te treden, terug in het Nederlands. Zo ben ik zelf ook aan de slag gegaan met teksten en gitaarakkoorden. Dat was weer een stap vooruit. Zo schreef ik zelf de tekst van ‘De Eerste Keer’. Een ander nummer heb ik samen met mijn broer op kot geschreven. Dat was een prachtige ervaring. Je voelde dat liedje zo tot stand komen. Toen mijn broer en ik deze zomer op vakantie waren in Budapest zaten we samen met enkele jongeren met verschillende nationaliteiten. Ik heb toen mijn gitaar bovengehaald en we zijn wat covers beginnen spelen. Tussendoor speelde ik ons nieuw nummertje en hun reactie was onbetaalbaar. Meteen wisten Ruben en ik, dit komt helemaal goed.”

Voor je theatershow ga je muziek afwisselen met leuke anekdotes van 2012 tot nu. Kan je al een tipje van de sluier oplichten?
“Een herinnering die me altijd zal bijblijven is die ene keer dat ik onder politie-escorte van het ene optreden naar het andere werd gevoerd. Dat vond ik al de max maar ook het optreden zelf was een complete overrompeling. Geen idee hoeveel kaartjes ik daar gesigneerd heb maar er waren er alleszins geen enkele meer over. We hebben toen mijn cd’s uit de auto gehaald en die ook nog allemaal verkocht. Zotter dan dat moest het echt niet worden. En deze zomer, op onze vakantie in Budapest, miste ik het vliegtuig. Tja, ik zei al dat plannen niet mijn sterkste kant was. (lacht) Maar zo miste ik wel de repetities voor het volgende optreden. Ik ben toen ongeveer recht van het vliegtuig op het podium gestapt. Gelukkig heb ik nu de ervaring om dergelijke optredens met liveband toch tot een goed einde te brengen, ook al was de voorbereiding onvoldoende.”

Welke plannen heb je nog?
“Eigenlijk loopt het momenteel erg goed. Ik kan zingen, optreden, zelf nummers schrijven, presenteren, sporten en noem maar op. En dat heb ik ook het liefst. Vroeger voelde ik me daar schuldig over omdat ik graag heel goed wou zijn in één ding. Nu heb ik dat niet meer. Ik vind het totale pakket perfect zo. Of misschien toch. Acteren, dat zou ik graag nog eens doen. Ik heb die eerste jaren zo wel een paar dingen gedaan maar niet het grotere werk. Dus voor een rolletje of bijrolletje in een film of serie mogen ze me altijd bellen. En daarnaast hoop ik toch ook ooit op het podium te staan van het echte Songfestival. Maar dan denk ik, vorig jaar deed Australië mee en god weet welke landen komen er nog allemaal bij. Ik kan misschien beter nog even wachten zodat het een echte wereldshow wordt. En dan ga ik meedoen. (lacht)”

Eén belangrijk thema hebben we nog niet aangesneden, meisjes. Ik neem aan dat die toch een rode draad zijn in je carrière. Is er trouwens al een vriendinnetje?
“Haha, daar kom je nog maar eens voor terug.”

Dat is beloofd!
 

Tekst: Peter Meulemans
Foto’s: Bart Van der Moeren
Kleding Fabian: River Woods


Reactie toevoegen

Velden met een * zijn verplicht.

Onderox?*