Leon Segers: Wint op zijn 81ste het Europees kampioenschap atletiek

Vorig jaar werd hij nog benoemd tot sportfiguur van het jaar in Arendonk, dit jaar werd hij vier keer Belgisch kampioen, twee keer Vlaams kampioen, verbrak hij twee Belgische records en werd hij onlangs Europees kampioen atletiek in Madeira. Een memorabel sportjaar dus voor Leon.

Had je dit ooit verwacht toen je op je 65ste begon te lopen?
Leon Segers: “Absoluut niet. (lacht) Ik dacht er toen helemaal niet aan. Ik ben ook niet beginnen lopen met het idee om ooit Europees kampioen te worden. Maar op den duur beginnen je medelopers ermee en krijg je ook de smaak te pakken. Al ben ik destijds begonnen met Start 2 Run, samen met mijn kleindochter. Uiteindelijk kwam ik zo bij de Arendonkse atletiekclub ARAC terecht en begon ik er te lopen bij mijn huidige trainer Roger Embrechts. Dat was na een jaar lopen met Start 2 Run. Ik had een goed kliekje van lopers, maar na een tijdje schoot er niemand meer van over en belandde ik dus bij de afstandslopers van ARAC. Twee jaar daarna startte ik met het lopen van wedstrijden. De eerste was ‘Dwars door Oud-Turnhout’. Daar besefte ik hoezeer een snellere voorganger je kan motiveren om zelf nog sneller te lopen. Sindsdien loop ik gemiddeld tussen de 5 en de 10 wedstrijden per jaar, vooral in de zomer. Over het algemeen ben ik wel de oudste, maar nooit de laatste.”

Onlangs werd je Europees kampioen atletiek in Madeira in Portugal. Hoe was die ervaring voor jou?
(Glundert) “Echt de moeite. Een hoogtepunt in mijn carrière als loper. Het was ook echt een groot feest met alle aanwezige Belgen. Ik zal het niet snel vergeten. We hadden zes supporters bij die zich zo verdeelden dat ik overal wel die steun voelde tijdens het lopen. Dat gaf natuurlijk enorm veel motivatie. Het was de allereerste keer dat ik meedeed aan het Europees kampioenschap. Samen met mijn trainer Roger had ik op voorhand eens gekeken welke Belgische records ik nog zou kunnen verbreken dit jaar, en zo kwamen we bij dat EK in Madeira terecht. Dat was ook nog eens één van de weinige plekken waar Roger écht nog naartoe wou, dus het was de ideale gelegenheid voor ons allebei. De drie wedstrijden waren mooi verdeeld over een week zodat we gemakkelijk het vliegtuig heen en terug konden nemen. Het was intens, maar ik loop zelf vier keer in de week dus ik wist dat ik die wedstrijden allemaal aankon en aan alle drie kon deelnemen. Toen we ’s avonds aankwamen in Madeira was het eerste wat ik deed spaghetti eten, want dat doe ik gewoonlijk ook voor ik een wedstrijd loop. Maar die spaghetti was eerder voor toeristen, en minder voor lopers. Al was het wel heel lekker. (lacht) De volgende dagen gingen we de omgeving verkennen. Er was een Nederlander die in mijn leeftijdscategorie ook meeliep en waarvan ik wist dat hij net iets sneller was dan ik. Uiteindelijk verloor ik van hem en werd ik tweede bij de wedstrijd van 5 kilometer. Toch ben ik blij met dat resultaat, al weet ik dat ik beter had gekund.”

Je won dus zilver bij de 5 kilometer, maar toen uiteindelijk ook goud bij de 10 kilometer en de halve marathon. Zo werd je Europees kampioen.
“De route van de 10 kilometer was eerst een kilometer vlak naast het strand, gevolgd door een weg omhoog in de bergen. Ik weet van mezelf dat ik beter lange afstanden kan lopen dan korte, dus we wisten dat die wedstrijd beter zou gaan. Dat was ook het geval. Omhooglopen is voor de meeste mensen niet zo gemakkelijk, maar ik loop altijd op mijn voorvoet, wat het makkelijker maakt. De start was heel hectisch, er werd van alle kanten geduwd. De Nederlander waarvan ik verloor tijdens de 5 kilometer liep ik op een gegeven moment voorbij tijdens de wedstrijd, zonder dat ik het wist. Ik wilde en zou hem kloppen. En na 50 minuten kwam ik aan. Volgens Roger was het de beste wedstrijd die ik ooit gelopen heb.”

Heb je na zo’n sterk sportjaar nog ambities?
“Ik denk niet dat zo’n sportjaar mij nog eens zal overkomen, ook omdat ik in mijn leeftijdscategorie voorlopig geen Belgische records meer kan verbreken. Ik moet drie jaar wachten vooraleer ik naar de volgende categorie kan en opnieuw kan proberen, maar we weten natuurlijk niet wat er tot dan nog kan gebeuren. Ik ben dankbaar voor alles wat ik tot nu toe bereikt heb. Ze zeggen ook altijd dat je op de top moet afsluiten, maar lopen zal ik in elk geval blijven doen.”

Foto’s: Delia Filippone en Leon Segers