Joan en Ria: “Een programma weigeren? Reken maar van niet!”

“Als figurant in de Vlaamse fictieserie ‘Kinderen van Dewindt’, zo ben ik begonnen”, blikt Joan terug. “Niet veel later was ik ook te zien in een film van F.C. De Kampioenen en in de VRT-reeks ‘Thuis’. Of aan mij een beloftevol acteur verloren is gegaan, die het ver had kunnen schoppen? Kijk, Gene Bervoets heeft me ooit eens gevraagd of ik een professional was, nadat hij mij bezig had gezien. Is dat een antwoord op jouw vraag?” (lacht)

De blik van jouw vrouw spreekt nu boekdelen. Niet akkoord, Ria?
Ria Van der Linden: “Als aan Joan op vlak van acteren al iets verloren is gegaan, dan wel de rol van een grote komediant.’
Joan Clijmans: “Ach, Ria heeft altijd gevreesd dat ik de Vlaamse Brad Pitt zou worden. En misschien had ze geen ongelijk, want die kans zat er echt in.”

Van figuratiewerk ging het naar een resem deelnames aan uiteenlopende tv-programma’s, op alle mogelijke zenders. Welke passages zijn blijven hangen?
Joan: “Ik ken ze niet allemaal meer uit het hoofd. Ik herinner me nog wel ‘Hole in the Wall’ en ‘Zie je wel!’, waarin kandidaten een aantal opdrachten moesten uitvoeren in het pikdonker. Voor ik het goed en wel besefte zat ik in een bad vol palingen en een doolhof met slangen. Er kon weinig gebeuren, akkoord, maar dat kon mijn angst nauwelijks temperen. Voor zo’n uitdagingen moeten ze mij alvast niet meer bellen.”

‘Hole in the wall’ moest op het vlak van fysieke uitdagingen nochtans niet onderdoen.
Joan: (knikt) “In dat programma bewoog een muur in de richting van de kandidaten. Daarin werden allerlei gekke vormen uitgesneden. Om de muur te kunnen trotseren moesten we exact dezelfde vorm aannemen. Lukte dat niet, dan kwamen we in het water terecht. Maar liever een natte duik dan rondkruipen in een doolhof vol slangen. Voor mij is de keuze dan snel gemaakt.”

Net voor de eeuwwisseling waren jullie voor het eerst samen te zien, als man en vrouw, in de show rond ‘Debby & Nancy’. Was dat toeval?
Joan: “Toeval niet, maar ook niet echt gepland. We hadden ons ingeschreven voor een proefopname. Een week later was het voor echt.”
Ria: “Ik had daar hoegenaamd geen zin in, maar heb me laten overtuigen. Zo gaat dat meestal, trouwens.”
Joan: “En maar goed ook, want we hebben aan die opname een cabrio overgehouden. Die hebben we toen geruild voor een bestelwagen, in functie van ons restaurant.”

Ons restaurant? Leg uit.
Ria: “Joan en ik waren jarenlang de uitbaters van het Herenthoutse restaurant Sint-Pieter. Dat eethuis heeft door een samenloop van omstandigheden altijd goed in de markt gelegen bij bekende Vlamingen. Al snel waren het er veel: van acteurs Frans Van De Velde, Nicole Laurent en Filip Peeters tot populaire bands als Clouseau en The Dinky Toys. La Esterella was onze trouwste klant. De taken waren mooi verdeeld: Joan was maître d’hôtel, ik chef-kok.”
Joan: “Mogelijk heb ik dankzij al die Vlaamse celebrities het tv-virus te pakken gekregen. Hoe dan ook, ik voelde gaandeweg de drang om zelf het kleine scherm op te zoeken. Bekend willen worden, misschien heeft dat altijd al in mijn genen gezeten.”

Dat zou kunnen kloppen. Je bent ook lang actief geweest als discjockey.
Joan: “In dat wereldje heb ik me goed geamuseerd. De schoon meisjes stonden altijd vlak voor mijn discobar te dansen. Op een avond vroeg zo’n grietje of ik haar ‘naar huis wilde doen’. Ik heb dat toen geweigerd. Ik had de boodschap niet helemaal begrepen, besef ik nu.” (lacht)

Terug naar de televisie. Je was ook te zien in ‘Homo Universalis’, ‘Iedereen Beroemd’ en tot tweemaal toe in het populaire ‘Komen eten’. Wat doet dat met een mens?
Ria: “In het geval van Joan hebben die deelnames ervoor gezorgd dat hij een bekend gezicht is geworden. Nadat hij werd verkozen tot ‘Snor van het Jaar’ is de bal helemaal aan het rollen gegaan. Hij wordt nu om de haverklap herkend. Wat ik daarvan denk? Ach, ik laat hem maar doen. Voor Joan is het één grote speeltuin.”
Joan: “Gelukkig zijn de meeste reacties positief. Of we nu in Benidorm zijn of op Tenerife, ik word altijd en overal aangesproken. De leukste reactie tot dusver was die van een vrouw die we in de lift van het ziekenhuis in Leuven tegen het lijf liepen. ‘Ik ken jou van de televisie’, zei ze. ‘Ik ben een fan.’ Ik voelde me meteen een pak beter.”

‘Die twee lijken voor het geluk geboren’, stond een poos geleden te lezen op Facebook. Hebben jullie dat gevoel ook?
Ria: “Niet per se. Wij zijn gewoon content. En wat we verwezenlijkt hebben met ons restaurant, daar hebben we keihard voor moeten knokken. Als we morgen de lotto winnen, dan wil ik het wél geloven.”
Joan: “Onlangs ontmoette ik iemand die een schampere opmerking maakte. ‘Voor Komen Eten heb je waarschijnlijk weer veel geld gekregen. 10.000 euro ongeveer?’ Daar heb ik eens goed mee gelachen. ‘10.000 euro? Voor dat zakgeld kom ik niet meer buiten’, heb ik geantwoord. Gedaan met praten. En toch: ik blijf het allemaal plezant vinden. Voor mijn part mogen ze mij nog meer vragen voor tv-programma’s en nog meer herkennen op straat.”

In de marge: zie ik daar foto’s met jouw beeltenis op?
Joan: (giert) “Ik heb inderdaad foto’s laten drukken. Enfin, mijn kinderen hebben ze mij als geschenk gegeven. Grappig bedoeld, uiteraard. Toch neem ik ze mee telkens ik naar buiten ga. Misschien komen ze nog van pas.”

Bestaat er zoiets als een tv-aanbod waar jij vriendelijk voor zou bedanken?
Ria: “Reken maar van niet. Voor het reportageprogramma ‘Iedereen Zomert’ was het weer van dat. Op een dag ging de telefoon. ‘Joan, wil je meedoen?’ En wat zegt Joan dan? Ja, natuurlijk. Hij stemt altijd in, ook al weet hij niet eens waarover het zal gaan.”
Joan: “En toch heb ik in het verleden ook al aanbiedingen geweigerd. Voorstellen waarvoor ik uit de kleren moet gaan, bijvoorbeeld, daar zeg ik consequent neen tegen. En geloof me, die voorstellen krijg ik wel degelijk.”

In ‘Iedereen Zomert’ vertelde Joan openhartig over jouw toevallige ‘poepbeurt’ in een bos. Blijft dat verhaal jullie achtervolgen?
Ria: “Min of meer. Laatst kwam in de Delhaize van Berlaar een vrouw naar mij. ‘Mevrouw, hier is een toilet. Altijd handig als je dringend moet gaan.’ Hoe gênant kan het worden?”
Joan: “Ach, mij hebben ze jarenlang ‘den tettenzot’ genoemd, met dank aan mijn verschijning in ‘Komen Eten’. Daarin zaten twee deelneemster met een flinke boezem en een diepe decolleté. Mijn ogen gingen voortdurend die richting uit. Kan ik er wat aan doen dat ik van mooie borsten houd?”

Blik eens vooruit: wordt het een rustige tv-herfst of net niet?
Joan: “Binnenkort ben ik te zien in de rubriek ‘Homo Consumentalis’ van ‘WinWin’, met onder meer ex-K3 Kristel Verbeke. Daarin ben ik solo te bewonderen, al weet ik dat sommige mensen Ria en mij liever als duo bezig zien. Dan zijn we volgens velen op ons best. Maar als ik het zelf voor het zeggen zou hebben, dan zou ik binnenkort elke dag te zien zijn in ‘Thuis’. Als vaste tooghanger dan, zonder teksten uit mijn hoofd te moeten leren. Daar droom ik van.”
Ria: “Een kopie van Xavier Waterslaeghers dus. Daar ga je ongetwijfeld de nieuwe Brad Pitt mee worden.”

Portretfoto: Peter Briers