Bijzondere plaatsen

Turnhout, een stad naar m'n hert

Gepubliceerd: 22 oktober 2020  |  Onderox editie: 203

TURNHOUT — Staycation. Misschien wel hét modewoord van 2020. Die trip naar het buitenland heb je waarschijnlijk in het water zien vallen. Ik weet het, dat doet pijn. Maar anderzijds heb je de kans om de toerist uit te hangen in je eigen buurt bijvoorbeeld. In plaats van al te dromen van die volgende zomertrip, waarom niet elke dag dat oh zo leuke vakantiegevoel oproepen? Voel je je al een beetje meer zen? Goed, dan neem ik je mee op citytrip naar mijn thuisstad en de hoofdstad van de Kempen: Turnhout.

Turnhout bestaat uit twee woorddelen: turn en hout. Volgens één verklaring zou ‘turn’ afkomstig zijn van het oude woord voor toren. Hout komt dan weer van het Germaanse woord ‘hulta’, wat bos betekent. Samengevoegd: toren in het bos. Deze toren ken je als het kasteel. Eén van de oudste gebouwen en tevens de bakermat van de stad. In de 13e eeuw was dit het buitenverblijf van de hertogen van Brabant. Zij kwamen hier veelvuldig jagen en zo werd Turnhout een lokaal epicentrum van de jacht. Cultuurhuis de Warande heeft haar naam dan ook niet gestolen. Een warande is de naam die in de lage landen gebruikt werd voor een besloten jachtterrein dat doorgaans eigendom was van voorname families. Vooral edelherten waren talrijk aanwezig in de regio. Hoewel dit prachtige dier in de loop der tijden verdween, bleef Turnhout een speciale band behouden met het hert. Het prijkt dan ook nog altijd sierlijk op het wapenschild van de stad.

EEN VERKWIKKEND TASJE KOFFIE
Wilde edelherten tref je in België nog maar zelden aan, maar in de vele natuurgebieden in en rond Turnhout kan je wel kleinere reeën spotten. Tijd voor een live check. Dag één van mijn staycation mag ik in primeur de allernieuwste Lekkerstappen-wandeling van Onderox uittesten. Toch wel een eer!

De tocht start bij ’t Koffiehoekske, een koffiehuisje gelegen langs de N119 van Turnhout naar Breda, ter hoogte van het kruispunt Weelde-Station. Een huiselijk plekje waar ik in alle rust mijn dag kan beginnen. Mario, de uitbater, ontvangt mij met een vriendelijke glimlach. Weliswaar vanachter zijn mondmasker. We blijven coronaproof. Keuzestress ga je hier niet ervaren. Er is maar één ontbijtformule. Verse zalm, yoghurt met vers fruit, koffiekoekjes: endorfinestootjes voor je smaakpapillen gegarandeerd! Alles wordt bovendien onbeperkt aangevuld. What’s not to like?

Op de toog staat een bordje dat m’n aandacht trekt. ‘Veel dingen zijn overbodig maar koffie heb je nodig’. Als tegelspreuk geen voltreffer maar wel een boodschap met veel wijsheid. We duiken dan ook snel in het koffie-assortiment van de zaak. Leuk weetje: Mario werkt uitsluitend met de koffiebonen van Nor-Loir, een ambachtelijke microbranderij uit Olen. Et voilà, de Kempense cirkel is rond.

EEN DUIK IN HET BOS
De innerlijke mens is gevoed. Tijd voor actie! Samen met bubbel-bestie Mara en mijn Roemeense viervoeter Oona vertrek ik richting eerste knooppunt. Ik wandel meestal op de wilde boef, dus ik raak een beetje verward wanneer er tal van knooppuntomleidingen worden voorgesteld. Na de drukke weg botsen we vrijwel meteen op een weids vergezicht. Je voelt je zowaar nietig. Zoals bij corona. Maar ook rustig, omdat er in heel die ruime oppervlakte niets gebeurt.

De zon is meteen van de partij. Ik zoek de schaduw van het bos op na de eerste knooppunten. De koelte die je bijna letterlijk overvalt, het speelse groenbladerdak boven je hoofd: I love it. Wat ook opvalt tijdens de tocht: we zien vele, kleurrijke bloemen. Bij tijden krijg ik een Alice in Wonderland-gevoel.

Mijn persoonlijke lievelingsplekjes? De smalle bospaden met bruggetjes, al dan niet over het water. En Oona die er als mini-wandelmascotte vrolijk overheen tippelt. Van beestjes gesproken: we zien ook paarden en andere boerderijbeesten. Een bende overstekende koeien hebben we net gemist. Jammer!

Onderweg lossen we vragen op en zetten we foto’s in de juiste volgorde, zo maken we zelfs kans op mooie prijzen. De tocht flirt intussen mooi met de landsgrenzen. Je wandelt moeiteloos van België naar Nederland en omgekeerd. Het is geen GR5 maar qua cardiotraining moet deze wandeling niet onderdoen. In totaal stap je 11,6 kilometer. Goed voor toch wel drie uur wandelplezier.

Het moet gezegd: de Kempense natuur blijft schoon en gaat nooit vervelen. Ik voel me hier dan ook thuis… Ik sluit af met een knaller van een cliché Pinterest-uitspraak die toch veel waarheid bevat: There’s no wifi in the woods, but I promise you ‘ll find a better connection. Die wifi-aansluiting vind je dan wel weer als je ’t Koffiehoekske opnieuw binnenstapt. Ik beloon mezelf alvast met een Zomerzotheid homemade ice tea.

TURNOVA
Na een fikse wandeling is het hoog tijd voor wat ontspanning. Waar kan dat beter dan in het meest bruisende stadsdeel van Turnhout: Turnova. Vroeger de vestigingsplaats voor drukkerij Brepols, nu een modern belevingscenter met tal van winkels, cafés, restaurants, wooneenheden en de Stedelijke Academie.

Ook het nieuwe viersterrenhotel Corsendonk nam hier haar intrek. Het is net dát hotel dat onze woning wordt voor één nacht. De kamer verwelkomt me met een zeer aangename uitstraling dankzij een mix van warme, natuurlijke materialen. De badkamer, met ingebouwde regendouche, verrast dan weer met een high-end marmeren look. Een test van de watervoorziening volgt snel.

Uitgedost voor het volgende avontuur en met grote ontdekkingsdrang starten we de avond in de lobby van het hotel, in velours zetels waar je niet snel uit wil. Wat me opvalt zijn de grote raampartijen die doorzichten bieden naar de markt. Je blijft dus verbonden met het historische centrum maar waant je tegelijk in een andere, nieuwe wereld. Een wereld die vraagt om een toast. Het eerste glas bubbels komt onze richting uit. Cheers!

GENIETEN OP HOOG NIVEAU
Ik had je al verteld dat Turnhout iets heeft met torens. In Turnova vind je zowaar de hoogste toren van de Kempen. Helemaal  bovenaan zit gastronomisch restaurant Hert. En jawel, ook dát staat op het programma. Een lift leidt ons naar de bovenste verdieping waar we een adembenemend zicht van 360° over Turnhout en omstreken krijgen. Ik moet even bekomen. Een eerste spontane bedenking: een Skybar met Cosmopolitan-allures. Gelukkig worden we snel naar de tafel geleid en wordt er gepolst naar onze aperitiefvoorkeur. “Neem maar de champagne!” De start is gemaakt aan een tempo dat die avond niet snel zal minderen…

We kiezen voor het degustatiemenu met zes gangen en aangepaste wijnen. De amusehapjes komen meteen. Wat opvalt, is de creatieve presentatie. Een langoustine languit gestrekt op een gepolijste kassei. Een waar kunstwerk. De open keuken nodigt uit om mee te kijken. We zien een zeer jong team aan het werk. Niet gestresst maar gefocust. Hert staat voor culinaire verwennerij. Niet alleen je smaakpapillen leven op, al je zintuigen krijgen een 360-beleving. Eentje die je niet snel zal vergeten. I promise!

Kort na deze overweldigende introductie, stormen mijn ex-buren Hert binnen. Een prachtige setting om elkaar terug te zien! Het toeval wil — nee, het moest zo zijn — dat ze de tafel krijgen naast ons. Bijpraten lukt niet zo goed gezien de stroom van amuses. Telkens met een deftige toelichting. Het personeel is duidelijk getraind.

Het wordt stilaan donker. Tijd voor de schotels. Onder meer Noordzeekrab met ganzenlever, roodbaars met tomaat en artisjok en kalf met aubergine en vadouvan passeren de revue. Het is maar zelden dat je zulke unieke en pure combinaties op je bord krijgt. We genieten. Op hoog niveau. Met in consensus het kalf op nummer één. Hert staat onder leiding van chef-kok Alex Verhoeven. Geen onbekende in gastroland. Alex poseert gewillig — ondanks alle drukte — voor mijn camera en neemt de tijd voor een lange, interessante en openhartige babbel. Hij is duidelijk een man met een eigen visie, een pak ambitie en een drive om U tegen te zeggen. Zijn motto? Never settle for less. En dat zie je. In alles. Van hem hebben we het laatste nog niet gezien. 

De ex-buren, althans de jarige job, koos eerder op de avond voor de aangepaste bieren. Het is uiteindelijk een spannende nek-aan-nekrace. Toegegeven, team wijn kwam misschien een tikkeltje minder nuchter, en zo ook wat moeizamer over de eindmeet. Tegenover de competitie kregen we dan ook één gang extra en hogere alcoholpercentages te verwerken. Toch verlaten we het pand met een overdosis gelukshormonen in de pocket.

THE MORNING AFTER
Dag 2 van onze staycation is aangebroken. We nemen geen frisse start. Maar van hoofdpijn is ook niet echt sprake. We hebben in Hert in totaal dan ook 15 gerechten te verwerken gekregen. Het compenseert.

We nemen plaats in de mooie ontbijtzaal op de eerste verdieping van het Corsendonk hotel, met dat fraaie uitzicht naar de markt. Je blijft er naar kijken. Een frisse garçon met veel ochtendenergie komt ons tegemoet en gidst ons door de ontbijtopties en Covid-regels. Het buffet is volledig coronaproof. Elk item is apart verpakt. Thumbs up voor de service! Aan tafel wisselen flashbacks en lachbuien elkaar af. We zitten duidelijk nog in een roes.

Na een heerlijk ontbijt met de nodige vitamientjes, granen en calcium, is het stilaan tijd om afscheid te nemen van ons Turnova-avontuur. We blikken terug met veel contentement. Zowel het Corsendonk hotel als Hert krijgen het label gastvrij en voor herhaling vatbaar.

BUITENPRET
Onder het motto great things never came from comfort zones, heb ik de City Golf tour geboekt in hartje Turnhout. Je ontdekt de belangrijkste historische bezienswaardigheden van de stad én scherpt tegelijk je motorische skills aan. Mijn tenniselleboog denkt er lichtjes anders over maar dat probleem lost mijn osteopaat wel op. Naast Mara trommel ik nog twee andere bubbelvriendinnetjes op: Tinne en Zowie. Twee duoteams zijn klaar voor de strijd. Vincent, onze begeleider en gids, legt kort uit hoe je professioneel een golfstick vastneemt. Tijd voor hole one. We beginnen aan de Warande. Een symbolische startplaats en tegelijk een groot grasveld. We laten ons gaan. Team wijn, vandaag ‘Marcaroni’ gedoopt, bakt er niet veel van. ‘De Zottinnekes’ zijn duidelijk beter in form en steken ons zonder schroom voorbij met amper vier slagen... Auwch! Dat doet pijn bij een competitiebeest als ik!

Mara en ik overleggen, gooien wat peptalk naar elkaar en komen vol moed aangestapt bij hole two. Het Begijnhof. We maken het terug spannend. In slechts 3 en 4 slagen bereiken we de fontein. Een slag ín het water levert bovendien extra punten op. De schapen op het domein tonen zich van hun beste supporterskant.

Na een stop bij het Heilig Grafinstituut belanden we op de Grote Markt. Oh nee, toeschouwers! We doen extra ons best. Zo hard dat onze golfbal tussen de fonteintjes belandt… Moeilijk kan ook. We stappen door naar het Driezenstraatje. Moeilijkheidsgraad: een pad naar beneden. Target: een bloembak op het einde van de pad. Ik sla zowaar een hole-in- one! Ja, groot euforiemoment. Als je dit presteert in een officiële (club)wedstrijd, dan schrijft de golfetiquette voor dat je alle deelnemers trakteert op champagne. Ter bescherming tegen een lege bankrekening is er zelfs een hole-in-one-verzekering in het leven geroepen. Gelukkig zijn wij slechts wannabees.

De laatste hole bevindt zich bij de statige Heilig Hartkerk en daarna is het tijd voor de eindscore. Je raadt het nooit: geen winnaar en geen verliezer! De twee teams halen exact hetzelfde aantal slagen (43, for the record). Alsof er een heilige mee gemoeid was.

De voordelen van City Golf? Je krijgt geen standaard stadsinfo op je bord maar leuke en verrassende weetjes. Je kan eindelijk die coronawoede kwijt. Het moet er ergens uit. Het is bovendien 100% coronaproof. Een golfstick zorgt sowieso voor een social distancing. En je leert de zwaktes van je vrienden kennen. Altijd handig voor later. Voor de Bourgondiërs in de zaal is er de City Beer of City Culi Golf. Niet gegarandeerd of het golfen je dan nog zo goed afgaat. Of misschien brengt het je net naar een hoger niveau. Er zijn altijd uitzonderingen op de regel!

EEN HERT MET STOPPING POWER
Laatste activiteit op de staycation-agenda: het Taxandria museum, een imposant burgerhuis dat in de 16e eeuw werd bewoond door vooraanstaande families. Het deed vaak dienst als gastenhuis voor koningen, edellieden en andere prominenten. Nogmaals blijkt wat een rijk verleden de stad wel kent.

Taxandria is de oude Romeinse naam voor het gebied dat grotendeels overeenkomt met de streek die we vandaag kennen als de Kempen. Het museum brengt logischerwijs de cultuur en geschiedenis in beeld van Turnhout en omstreken.

Dat gebeurt ook op een ludieke manier. In elke kamer van hotel Taxandria maak je kennis met een historische figuur die ooit in Turnhout woonde of er een band mee had. Eén van de hotelgasten is Hendrik Wiske van He(e)rtum. Het laatste hert van Turnhout. Ik zeg je, Wiske heeft stopping power. Door haar omvang maar ook door haar verhaal. Maar dat laat ik je zelf ontdekken.

Mijn staycation zit erop. Ik ben moe maar voldaan. Ik heb oprecht genoten van de citytrip in eigen stad. Ze heeft alleszins geen geheimen meer voor mij. Maar onthoud: vakantie is vooral een mindset. Ontdekken, genieten, connecteren met elkaar: ’t zijn deze kleine gelukjes die het ‘m doen. Toch hoop ik dat de hoofdstad van de Kempen, mede dankzij mijn verhaal, hoog op jullie to visit-lijstje komt te staan.

MEER INFO
www.corsendonkhotels.com
www.hert.be
www.hetkoffiehoekske.be
www.city-golf.be
www.lekkerstappen.be
www.toerismeturnhout.turnhout.be

Tekst en foto's: Caroline Broeckx

Meer Bijzondere plaatsen

Wil je op de hoogte blijven?

Abonneer je op onze nieuwsbrief en ontvang elke maand een overzicht met de belangrijkste nieuwsberichten.