Inwoners Schorvoort maken eigen volkslied

‘2301, onze feestdag. We vieren samen en alles mag. Heel de wijk is op de been. Schorvoort, zo is er maar één’, klinkt het in het volkslied over Schorvoort, een gehucht van Turnhout. Anita Verreet en Ine Van Dyck zijn er toch zeker een jaar mee bezig geweest, met het maken ervan. Eind februari namen ze het op in de oude parochiezaal van Schorvoort, samen met zeker een 40-tal inwoners die mee het refrein inzongen. Van een spontaan idee zal het nu uitgroeien tot een vaste waarde op de dorpsevenementen.

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om een eigen volkslied te maken?
Ine Van Dyck: “De vraag is gekomen vanuit de gemeenschap hier in Schorvoort en het comité dat alle evenementen organiseert. Vorig jaar vierden we voor het eerst onze eigen jaarlijkse feestdag op 23 januari – een verwijzing naar onze onofficiële postcode 2301. Ze wilden er graag een lied bij, en omdat mama en ik altijd al met muziek bezig geweest zijn en vaak samen optreden, vroegen ze of wij geen eigen volkslied wilden maken.”
Anita Verreet: “Dat moest dan gaan over het reilen en zeilen in Schorvoort en het ontstaan ervan. Mijn ouders en schoonouders zijn hier geboren, mijn man en ik ook. We zijn hier allemaal opgegroeid, ik heb hier bij de Scouts gezeten. Vroeger ging ik samen met mijn ouders naar de jaarlijkse Griffelkermis, hét grote event van Schorvoort. Nu gaan we met onze kinderen. Dus we kennen ons dorp wel. En er zijn nog zoveel andere evenementen hier, zoals verschillende muziekavonden, Schorvoort for Life en Schorvoort Leeft.”
Ine: “Voor bij al die evenementen wilden ze dus een overkoepelend volkslied, dat iedereen telkens zou kunnen meezingen. We hebben het dit jaar op onze feestdag al volledig kunnen brengen en zullen dat nu jaarlijks blijven doen. Die feestdag is van een klein initiatief uitgegroeid tot iets heel groot, wat typisch is voor Schorvoort. Mensen komen samen, brengen hapjes mee en zingen. Iedereen kent elkaar hier ook, er is een heel hechte gemeenschap.”

Wie heeft het nummer geschreven?
Anita: “Ik heb het grootste gedeelte van de tekst geschreven. Er werd op voorhand eerst aan de kinderen van de basisschool gevraagd waaraan ze moesten denken als ze aan Schorvoort dachten, en ook aan de aanwezige ouderen bij het lokaal dienstencentrum de Schoor. Zij schreven dan allemaal stopwoordjes op, waaruit ik later inspiratie haalde. Het is een echte oorwurm geworden. Eens het in je hoofd zit, geraakt het er niet meer uit. Dat was ook de bedoeling, natuurlijk. Het gaat over wat Schorvoort is, hoe het ontstaan is, de Griffelkermis wordt vernoemd en de verschillende wijken. Het eindigt met dat we het hier goed hebben, en hier ook willen blijven. Dat is ook echt zo, veel mensen blijven plakken of keren later terug.”

In januari deden jullie een oproep naar lokale inwoners die mee het refrein wilden inzingen. Hoe is die zoektocht verlopen?
Ine: “We kondigden tijdens onze feestdag aan dat we het refrein wilden opnemen met Schorvoortenaren zelf. Ze konden hun e-mailadressen opgeven als ze dat wilden, maar we plaatsten ook oproepen via Facebook en Instagram. Veel mensen dachten dat ze niet goed genoeg konden zingen, maar dat hoefde ook niet per se. Uiteindelijk vonden we 40 inwoners die met ons mee wilden zingen, gaande van jong tot oud. Een goede vriend van mij, Dries Versmissen, is producer en componist. Hij nam het met ons allen op en maakte er een echt volkslied van. Eerst allemaal samen, nadat we de zangtechnieken die ze moesten hanteren hadden uitgelegd, en dan mannen en vrouwen apart. Dat vonden ze wel spannend, want toen waren ze nog meer hoorbaar.” (lacht)
Anita: “We hebben er uiteindelijk ook een QR-code van laten maken, zodat iedereen het kan beluisteren. We zijn dan ook één grote familie en iedereen is welkom, dat hoor je ook in het nummer. Het is nu echt de bedoeling dat het volkslied zal uitgroeien tot iets wat op elk event meegezongen zal worden.”

Wat vinden jullie zelf het mooiste aan jullie dorp Schorvoort?
Anita: “Het ‘ons kent ons’. En hoeveel inwoners zich inzetten als vrijwilligers op de georganiseerde evenementen. Die draaien eigenlijk zo goed als volledig op vrijwilligers, zoals de Griffelkermis. Het is echt mooi om te zien hoe iedereen dan zoveel mogelijk wil komen helpen.”
Ine: “Wanneer je Schorvoort binnenrijdt, kijk je automatisch of je iemand tegenkomt die je kent. Je begroet elkaar altijd, vooral ook op die evenementen. Ik woon momenteel nog in Turnhout, maar zou het leuk vinden om terug in Schorvoort te komen wonen.”

MEER INFO
Beluister het volkslied via Soundcloud