Robbie Wynen: Gidst ons door zijn spellencollectie van ruim 300 stuks

Je eigen spellenkamer, was dat een droom van jou?
Robbie Wynen: “Goh, je begint met één spel en langzaamaan worden dat er meer en meer. Op een bepaald moment is het gewoon prettig om er een kamer voor te hebben. Niet alleen om je spellen in uit te stallen, maar ook om er samen te zitten en te spelen.”

Voor we daarop verdergaan: als ik rondkijk, valt meteen de lamp op. Of beter gezegd: het plafond boven de lamp. Daar hangt een Cluedo-bord, compleet met pionnen en dobbelstenen. Heeft dat een bijzondere betekenis?
“Eigenlijk verdient mijn vader hier alle krediet. Het was zijn idee. Ik had nog een mooie lamp liggen, maar de plafondkap was kleiner dan het gat in het plafond. In plaats van dat gat op te vullen, stelde hij voor om er een spelbord tegen te hangen. Dus eigenlijk was het een praktische oplossing. (lacht) Maar ik ben er wel erg blij mee, want nu is het ook een knipoog naar wat hier allemaal gebeurt.”

Ik zie ook nog twee posters aan de muur. Kan je daar iets over vertellen?
“De eerste is ‘Top 100 Board Games’. Die heb ik in 2019 meegenomen van Spiel, de grootste spellenbeurs van Europa in Essen, Duitsland. Op de poster staan honderd titels en telkens je er eentje gespeeld hebt, kras je dat vakje weg. Ik ben er nog niet helemaal, maar de meeste heb ik wel gespeeld. De tweede poster bevat Board Game Challenges. Dat zijn uitdagingen zoals ‘speel vier uur lang hetzelfde spel’, of ‘speel acht uur lang verschillende spellen’, dat heb ik trouwens al gedaan. (glimlacht) Andere zijn wat pittiger: ‘wees de jongste speler in een groep van minstens drie’, dat wordt steeds moeilijker. (lacht) Dan speel ik gewoon met mijn ouders, en dan lukt het weer. Wat me nog niet gelukt is: een spel spelen op mijn werk en drie maanden lang géén bordspel kopen.”

Waar komt je liefde voor bordspellen vandaan?
“Thuis speelden we vaak. Mijn ouders waren fan van Risk, ik hield van Levensweg en Cluedo. In 2010 kwam ik in contact met Riccy, een Australische boardgame-geek. Ik had toen een De Mol-website en hij was ook grote fan. We raakten aan de praat en later gingen we samen op reis. Daar vertelde hij over zoveel verschillende spellen dat ik ze allemaal begon te noteren. Zo ontdekte ik de spellenbeurs in Broechem, waar je spellen kon uitlenen en uitleg kreeg. Ik heb die dag bijna alle titels op mijn lijstje kunnen spelen. Daar besefte ik pas echt hoeveel variatie er is in spelmechanieken en thema’s. Later ontdekte ik de grote beurs in Essen en zo is het stap voor stap gegroeid.”

Daar is het dus een beetje uit de hand gelopen? (lacht) Hoeveel spellen heb je nu precies? Hou je dat ergens bij in een Excel of zo?
“Niet in Excel, maar in een app: BG Stats. Daarin houd ik bij welke spellen ik gespeeld en gekocht heb. Volgens de app zit ik nu op 354, maar dat klopt niet helemaal. Sommige heb ik intussen verkocht en uitbreidingssets tellen ook mee. Maar ik schat dat ik er toch zeker driehonderd heb. Ik gebruik de app sinds 2018, dus alles van daarvoor staat er zelfs nog niet in.”

Heb je een bepaalde manier om je spellen te ordenen?
“Niet echt. Ik ben ooit begonnen met sorteren op kleur, daar zie je nog wat geel en rood bij elkaar (wijst even), maar als je een spel meeneemt naar een weekend en daarna snel terugzet, verdwijnt die logica vlug. Wel staan bepaalde groepen bij elkaar, zoals de solospellen.”

Solospellen? Is dat effectief een ding? En speel je vaak alleen dan?
“Ja, er bestaan best veel solospellen. En vaak speel ik nieuwe spellen eerst alleen, zodat ik de regels goed leer kennen. Ik heb bijvoorbeeld een spel waarvan de regels 51 pagina’s tellen. Waar anderen misschien tv kijken of gamen, speel ik dan een bordspel.” (lacht)

Je sprak daarnet over verschillende soorten spellen. Kan je daar iets meer over vertellen?
“Zeker. Je hebt eenvoudige dobbelspellen waarbij je gewoon een pion verplaatst, maar ook strategische spellen, behendigheidsspellen, samenwerkingsspellen, escape games, party games... En daarbinnen weer talloze thema’s. Zelf speel ik het liefst samenwerkings- en strategische spellen, maar vaak combineren spellen meerdere elementen. Dat maakt het spannend.”

En met wie speel je dan meestal? Heb je een vaste spelpartner of -groep misschien?
“Op dit moment heb ik drie groepjes. Eén daarvan bestaat uit Nederlanders, we begonnen ooit met een spellendag en maakten er daarna een weekend van. Tot ik voor de grap eens voorstelde om er een hele week van te maken. Waar ik eerst een grapje maakte, werd het effectief een ding. Die weken zijn trouwens onvergetelijk. De bedoeling was om ook eens te gaan wandelen tussendoor, maar dat is na de eerste week al niet meer gelukt.”

Als je één spel moet kiezen als absolute favoriet, welk spel is dat dan?
(Robbie staat op en haalt een enorme doos uit de kast.) “Mijn favoriet is Gloomhaven. Het is een samenwerkingsspel dat ontzettend leuk is. Wat het bijzonder maakt, is dat de poppetjes grijs toekomen en dat je ze zelf moet schilderen. Alles wat je hier ziet, heb ik dus eigenhandig geverfd. Dat schilderen is bijna een hobby op zich. En ja, er zitten ook wat bloederige details in.” (lacht)

Het ziet er niet goedkoop uit. Mag ik vragen hoeveel dit allemaal kost?
“Gloomhaven heb ik gekocht via Kickstarter, een crowdfunding platform. Uitgevers plaatsen hun nieuwe project online en mensen kunnen intekenen. Zo kunnen zij produceren en wij krijgen het spel vaak iets voordeliger. Daarnaast heb ik ontdekt dat je bij De Kolonisten in Turnhout tweedehandsspellen kan binnenbrengen. Zij verkopen ze dan en in ruil krijg je een waardebon. Daarmee koop ik weer iets nieuws. Het houdt de hobby betaalbaar en ik vind het leuk dat een spel dat ik niet meer speel, zo bij iemand anders een tweede leven krijgt.”

Je gaat ook jaarlijks naar de beurs in Essen. Hoe bereid je je daarop voor?
“Ja, ‘Spiel’ is elk jaar in oktober. Maanden op voorhand verschijnen er updates op de app BoardGameGeek over welke spellen nieuw zullen zijn. Intussen zijn dat er zo’n 600. Ik hou dat goed in de gaten en maak mijn selectie. Spellen voor kinderen van drie jaar bijvoorbeeld haal ik er meteen uit, maar van de rest maak ik een lijstje.”

Foto’s: Els Meulemans