Op toer met de tuktuk en tandem door Twente

Herinner je je die prachtige dagen begin maart 2026 waarop de zon volop scheen en de temperaturen boven de 17 graden klommen? Net die periode had ik uitgekozen voor enkele dagen Nederland. Zo’n weer begin maart kun je op voorhand niet voorspellen. Dit is puur geluk.

SALLANDSE HEUVELRUG
De bestemming is Twente. Nee, geen Nederlandse provincie maar het meest oostelijke deel van de provincie Overijssel. Twente bestaat uit 14 gemeenten waarvan Enschede, Hengelo en Almelo de bekendste steden zijn. Wij kozen voor een verblijf in Hellendoorn, aan de rand van het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug. Te vergelijken met de Kempische Heuvelrug tussen Retie en Herentals, maar dan met hogere heuvels. En veel groter. Een heerlijk wandelgebied zal blijken.

KLOMPENPAD
Rij je vanuit de Kempen richting Twente, dan passeer je sowieso door de Veluwe. En wie de Veluwe zegt, zegt fietsen of wandelen. In ons geval wordt het een wandeling die de autorit naar Twente onderbreekt. We kiezen voor het Klompenpad Speuldepad van 16 km dat we inkorten tot 13 km. Klompenpaden vind je in Nederland in de provincies Utrecht en Gelderland en zijn doorgaans prachtige wandelingen. Ze worden ontwikkeld en onderhouden door vrijwilligers.

BOERDERIJWINKEL
De auto parkeren we bij landgoed en kasteel Staverden, het officiële vertrekpunt van de wandeling. Wat volgt, is een hele mooie wandeling. Door het bos en over de hei voert de route naar het Speulderbos, een van de oudste loofbossen van Nederland. Halfweg zijn we in het dorp Speuld, waar we voor de gesloten deur staan van horecazaak De Zwarte Boer. Gelukkig brengt de onbemande boerderijwinkel aan de overkant van de straat redding. We halen koffie uit de machine, yoghurt uit de ijskast en een koek uit het mandje. Betalen doen we door cash in een geldbakje te steken. Zoveel vertrouwen in de klanten hebben ze hier. Mooi. Terwijl we dit buiten opsmullen, komt de boer voorbij. We bedanken hem voor zijn lekkernijen, babbelen over het mooie weer en zetten onze wandeling verder.
Helaas is bij onze terugkeer bij het Landgoed Staverden de horecazaak en ook het bezoekerscentrum gesloten. Dat heb je nu eenmaal wanneer je op een weekdag buiten het toeristische op pad gaat. Maar de prachtige tuin is wel toegankelijk. Hier genieten we van de laatste zonnestralen van de dag en kom ik tot het besluit dat ik een fan blijf van de Nederlandse Klompenpaden.

PIETERPAD
In het Twentse Hellendoorn boekten we een kamer in een boetiekhotel op de Sallandse Heuvelrug. Wanneer ik de volgende ochtend de gordijnen en het raam open, hoor ik de vogels fluitend de lente aankondigen. Ik kan amper wachten om opnieuw de wandelschoenen aan te trekken, want vandaag staat een deel van het Pieterpad op het programma. Dat Pieterpad is zowat de bekendste langeafstandswandelweg in Nederland, die van Pieterburen in het noorden tot Maastricht in het zuiden loopt, 501 km lang. TV-maker Arnout Hauben maakte er in 2022 een reportagereeks over. Veel wandelaars die de tocht al deden, beschouwen het stuk over de Sallandse Heuvelrug tussen Hellendoorn en Holten als een van de mooiste trajecten.

WERKKAMP
Het Pieterpad passeert vlakbij ons hotel en vandaar is het makkelijk inpikken. Door een prachtig bos en over makkelijk begaanbare zandwegen volgen we het traject dat netjes is afgepijld met rood-witte bordjes en stickers met het opschrift ‘Pieterpad’. Missen kan niet. Even houden we halt om een specht aan het werk te zien die in een boomtop hangt te kloppen. Wat verder komen we bij Rijkswerkkamp Twilhaar. In de jaren ’40 deed het dienst als kamp voor joodse dwangarbeiders die op de Sallandse Heuvelrug moesten werken. Waar vroeger woonbarakken en andere gebouwen stonden, liggen nu aarden heuvels. Een herdenkingsmonument houdt de gedachte aan deze donkere periode levendig.

KORHOENDERS
We beklimmen de Holterberg, bijna 60m hoog en een gebied met bossen en heidevlakten. We hebben ze zelf niet gezien, maar dit is de enige plek in Nederland waar korhoenders voorkomen. Bij de Holterberg verlaten we het Pieterpad om een lus te maken terug naar ons hotel. Die lus komt door het centrum van Nijverdal, een levendig stadje met een uitgebreid winkel- en horeca-aanbod. Voor de lunch zetten we ons neer op het terras van De Broodbode, een toffe zaak die is ingericht met vintage en tweedehandsspullen.

GEWELDIG GEESTIG
Na een nieuw ontbijt met onder meer krentenwegge, een typische Twentse broodsoort met heel veel rozijnen, trekken we verder oostwaarts naar Beuningen. Hier staat het hoofdkantoor van Actief Twente, dat allerlei teambuildingactiviteiten organiseert en hiervoor ook uiteenlopende voertuigen verhuurt. Op hun website zag ik dat ze Piag­gio’s verhuren, een overdekte bromfiets met op de achterbank plaats voor 1 of 2 personen. Met zo’n tuktuk rijden had ik nooit gedaan en leek me geweldig geestig.
Bij aankomst staat er eentje klaar op de parkeerplaats, maar de uitleg die volgt, is behoorlijk karig. De jongeman die me wegwijs moet maken, neemt plaats achter het stuur, toont hoe je gas geeft, hoe de versnellingen werken, waar de handrem staat, maar vergeet onder meer te vertellen dat het voertuig ook richtingaanwijzers heeft. Na een oefenrondje op de binnenplaats stuurt hij me de weg om met de mededeling: “Het zal wel lukken. Oh ja, let op dat je na 1 km niet in de tunnel onder de weg rijdt, want dan geraak je niet meer boven. Rij de weg op en ga met het autoverkeer over de rotonde.”

ONGEMAKKELIJK
Lang verhaal kort. Na talloze keren te zijn stilgevallen, zelf de pinkers te hebben gevonden, een stuk over een slechte zandweg te hebben gereden op een meegekregen route,… had ik het kunstje onder de knie. Maar toch was ik blij dat we de tuktuk nog voor de middag weer konden inleveren. Ook al omdat de stuurcabine niet berekend is op mensen van meer dan 1m80 en die op alle mogelijke manieren vreselijk ongemakkelijk aanvoelde. Goed voor één keer en fijn voor de foto, maar de kans is niet erg groot dat ik me nog eens in zo’n tuktuk wring.

OP DE TANDEM
Het verschil met de namiddagactiviteit is levensgroot: een route met de tandem. Nooit eerder hadden mijn reisgenote en ikzelf op een duofiets gereden. In het begin vraagt het wat coördinatie: 1, 2, 3, start. Maar we waren er snel mee weg. Van bij Twente Actief had ik een route gemaakt naar Klompenmakerij Koop in De Lutte, met onderweg 35  kilometers Twentse landschap: een afwisseling van velden, weiden, bossen en houtkanten en dorpen met gezellige woonkernen.

NOG 8 KLOMPENMAKERS
Het is klompenmaker Remon zelf die ons verwelkomt in zijn productieruimte met winkel en museum. “Je hebt geluk, want ik ben net bezig met klompen maken. Kom dadelijk maar kijken”, vertelt hij. Maar eerst moeten we een film van 20 minuten kijken over de geschiedenis van het klompen maken en het familiebedrijf. Want met Marjo en haar man Remon staat intussen de vierde generatie aan het roer.
De houtschilfers vliegen in het rond wanneer Remon een blok hout in een machine klemt en een eerste vorm van een klomp zichtbaar wordt. Nadien verhuist die nog naar twee andere machines om ze uit te hollen en binnenin glad te schuren, waarna de klompen worden gedroogd en met de hand beschilderd. “Klompen worden gemaakt uit wilg of populier”, legt Remon uit. “Jaarlijks maken wij tweeduizend paar. Ja hoor, er worden nog altijd klompen gedragen, bijvoorbeeld om in de tuin te werken of naar de werkplaats te gaan. Met acht klompenmakers zijn we nog in Nederland, een aantal dat voortdurend daalt.”

CIRKEL IS ROND
Van harte feliciteer ik Marjo en Remon dat zij het ambacht in ere houden. En besef dat we onze minivakantie in Nederland niet mooier kunnen afronden. Die begon met het wandelen van een Klompenpad op de Veluwe en eindigt bij een klompenmaker in Twente. Hollandser wordt het niet.

MEER INFO
www.klompenpaden.nl
www.pieterpad.nl
​www.visittwente.nl

Foto’s: Paul Huysmans