Citytrip naar het noorden: op naar Oslo

Het is al laat wanneer ik in mijn hotel aankom en dat betekent meteen onder de wol. Wanneer ik de volgende ochtend de straat op ga, is ‘Amundsen Sports’ de eerste winkel die ik voorbijkom. De Noor Roald Amundsen was in 1911 de eerste ontdekkingsreiziger die de Zuidpool bereikte. De winkel verkoopt ski’s en schaatsen maar ook gewone outdoor kleding. Gelukkig voor hen, want het is hartje zomer en echt t-shirt weer. Het idee dat het altijd regent en koud is in Noorwegen, mag al meteen de schop op.

CRUISEBESTEMMING
Over varen gesproken. Hoewel er trams en bussen door de straten glijden hou ik ervan om een stad te voet te verkennen. Pas dan adem en voel je echt de sfeer. Al wandelend dus kom ik bij de haven en daar ligt het ene cruiseschip naast het andere, het ene al wat groter dan het andere. Noorwegen en zijn vele fjorden zijn een populaire cruisebestemming en daarvan vind je hier het beste bewijs. Die schepen moeten duizenden toeristen naar de stad hebben gebracht, maar dat merk je amper. In elk geval heeft de toeristenstroom zich goed verspreid, want de komende dagen ken ik nergens een Amsterdam- of Venetië-gevoel.

WANDELEN OP HET DAK
Op deze ochtend kies ik met het Operahuis een van de meest iconische gebouwen van de stad om mijn stadsverkenning te beginnen. ‘Kom van het dak af’, zong Peter Koelewijn, maar hier is het net de bedoeling dat je op het dak wandelt. Dat dak begint op straatniveau en via een hellend vlak klim je omhoog. Boven krijg je een spectaculair uitzicht over de stad: links de fjordenarchipel met kleurrijke zomerhuizen en rechts het hart van Oslo met daarachter heuvels en bergen.
Het Operahuis werd in 2008 in gebruik genomen en is sindsdien een toeristische trekpleister. Je kunt er ook gewoon binnen wandelen en vanuit de binnenzijde de spectaculaire architectuur bewonderen. Om uitzonderlijke ruimtes te creëren werkten de architecten van Snøhetta nauw samen met kunstenaars. Een voorbeeld van een knap ontwerp is de geperforeerde muur van Olafur Eliasson. Nog handig: er is een gratis openbaar toilet.

MUSEUM MET MUNCH
Edvard Munch is wellicht de bekendste Noorse schilder. In 2021 opende in Oslo een museum met zijn naam in een ultramodern, dertien verdiepingen hoog gebouw. ‘De Schreeuw’ is zijn bekendste werk. Een suppoost vertelt dat er verschillende versies bestaan en dat er telkens maar één wordt tentoongesteld. De andere worden in het donker bewaard. MUNCH beschikt over meer dan de helft van de werken van de artiest en is hiermee het meest uitgebreide museum ter wereld gewijd aan één kunstenaar. De tentoonstellingen zijn ingericht zodat je langzaam door het werk van Edvard Munch wandelt. Opvallend is de rustige presentatie: er is geen haast, geen overvloed aan informatie. Vanuit de ramen van het museum zie je het fjord en de stad erachter.

LANGS HET WATER
Het Oslofjord strekt zich uit langs de stad met promenades, kades en bruggen die een natuurlijke verbinding vormen tussen stad en water. Wandelend langs de kades valt op hoe Noren het fjord gebruiken. Er liggen boten en jachten, kajakkers glijden stil over het water en op sommige punten steken kleine steigers uit in het fjord. Kinderen springen in het water en klimmen er via een trap weer uit.

TIJD VOOR KOFFIE
‘Kaffebrenneriet’ lees ik op de vitrine van een horecazaak en wanneer ik mijn kop binnensteek, wordt mijn vermoeden bevestigd. Ik stap inderdaad een koffiehuis binnen. Mooi zo, want ik heb tegelijk trek in een bekende Scandinavische specialiteit: een kaneelbol. Het is toch wel kiezen want naast ‘kanelbolle’ liggen er nog talloze andere zoetigheden voor het grijpen, maar ik blijf bij mijn eerste keuze. Een koffiehuis in Oslo is niet anders dan in andere steden. Jongelui werken er op hun laptop en oudere dames keuvelen gezellig bij.

NETHEID EN ORDE
Terwijl veel andere Europese hoofdsteden kampen met verkrotting, zwerfvuil en autogeraas, is Oslo een toonbeeld van netheid en orde. Veel delen van de stad zijn autoluw en het openbaar vervoer goed uitgebouwd. Auto’s rijden vooral door tunnels onder de stad. Fietsers krijgen ruim plaats en verschillende fietsroutes doorkruisen de stad. In veel steden verloopt het verkeer chaotisch, hier niet. Dat alles maakt van Oslo een erg leefbare stad, zeker wanneer je daar ook de vele parken bij telt.

PALEISPARK
‘Slottparken’ heet het park rond het koninklijk paleis. Dat paleis kan je bezoeken, maar enkel in de zomermaanden mits reservatie en met een gids. Nee, zo groot is mijn interesse nu ook weer niet. Net als België is Noorwegen een monarchie met op de bovenste ladder Koning Harald en Koningin Sonja. Geen idee of ze thuis zijn of niet, maar er is wel beweging wanneer ik tot bij de ingang wandel. Een vijftal erewachten in officieel uniform stappen in gestrekte pas naar een gebouw aan de zijkant. Vervolgens stappen er twee parmantig naar een wachthokje met nog een extra wachter om deze af te lossen. Tientallen toeristen slaan het gebeuren gade. In Londen heet dit ‘changing of the guard’. In Kopenhagen zag ik ook al iets gelijkaardig. Het blijft een beetje maf en lijkt me toch vooral een ceremonie om toeristen te plezieren.

KNAPSTE BEELDENPARK
Met opzet vroeg in de ochtend wandel ik een dag later naar een andere groene long in de stad: het Frognerpark. Gelukkig ben ik zo vroeg, want wanneer ik het park een uur later verlaat, lossen autocars met Chinese en andere toeristen hun lading voor de toegangspoort. Die komen allemaal voor bijzondere beelden van beeldhouwer Gustav Vigeland, trouwens een tijdgenoot van Edvard Munch. Een deel van het park kreeg de naam Vigelandspark en telt meer dan tweehonderd bronzen, stenen en gietijzeren beelden van de kunstenaar. Het beeld Monolitten is een zuil van 17 meter die bekleed is met verschillende figuren. Dit is ’s werelds grootste beeldenpark gewijd aan één kunstenaar. Echt indrukwekkend. Aan de zuidkant van het park bevindt zich nog altijd het atelier van Vigeland, dat nu is ingericht als museum.

HIPPE BUURTEN
Op dit vroege uur lopen jongelui in strakke joggingout­fit zich in het park in het zweet, maar zelf moet ik verder, want ik wil nog meer van Oslo zien. Die dag wandel ik naar de Akershus Festning, een middeleeuws kasteelwaar à kasteel waar ook het kabinet van de Eerste Minister is ondergebracht, en maak kennis met Aker Brygge en Tjuvholmen, twee aan mekaar grenzende wijken die met postmoderne architectuur tegenwoordig de hipste delen van de stad zijn. Ze liggen ook weer aan het Oslofjord en worden omgeven door water. Het Astrup Fearnley Museum voor Moderne Kunst is ondergebracht in een spectaculair gebouw en bereik je enkel te voet over een bruggetje.

VREDE VOOR DE WERELD
Eén plek wou ik zeker nog bezoeken voor ik Oslo zou verlaten: het Nobel Peace Center. Op mijn laatste dag loop ik hier binnen. In een wereld waar op talloze plekken oorlogen worden gevoerd, is het goed te weten dat er prachtige mensen zijn die ijveren voor vrede. Zij krijgen de spots op zich in het Nobel Vredescentrum. Jaarlijks wordt hier ook de Nobelprijs voor de Vrede uitgereikt. Een paar weken later zie ik op het tv-nieuws dat die in 2025 gaat naar Maria Corina Machado. Als oppositieleidster komt ze in Venezuela op tegen het authoritaire regime. Komt het dan toch nog goed met deze wereld?

MEER INFO
www.visitnorway.nl

Foto’s: Paul Huysmans