Dries Hollebekkers snijdt gewaagde thema’s aan in debuutthriller

Dries, je koos voor een thriller als schrijversdebuut, vanwaar die fascinatie voor het meer spannende werk?
Dries Hollebekkers: “In het verleden schreef ik wel vaker kortverhalen en dat ging meestal over personages die in hun leven iets meegemaakt hadden, mensen met de nodige bagage in hun rugzak of met een hoek af zoals ze bij ons wel zeggen. Daar valt natuurlijk meer over te vertellen en hen kan je uiteraard veel meer laten beleven. Let wel, het boek valt onder de noemer thriller, maar het is niet weer zo’n traditionele politieroman. Integendeel, het gaat over het dagelijkse leven van vijf pubers waarbij iets is gebeurd wat een grote impact op hen heeft. In het boek leren we de jongeren beter kennen en ook hoe ze met het gebeurde uit het verleden omgaan en wat de gevolgen voor hen zijn. Alles wordt telkens vanuit een ander perspectief belicht en dat is misschien wel de sterkte van het verhaal.”

Het boek kan zich overal te lande afspelen, maar er is toch ook een duidelijke link naar de Kempen?
“Hét voorval uit het boek speelt zich af tijdens een jeugdfuif en die inspiratie zou zomaar kunnen komen uit een scoutsfuif die ik vroeger in Mol-Sluis beleefde. Dat speelde ook in mijn gedachten toen ik het verhaal uitwerkte. Gelukkig hadden die fuiven voor mezelf minder nare gevolgen dan voor deze pubers. Van thema’s als seksueel overschrijdend gedrag of intrafamiliaal geweld werd ik gelukkig gespaard, voor de personages uit het boek is dat minder het geval. Buiten het plegen van kattenkwaad en het omgaan met een kater na een zware fuif is er haast niets autobiografisch terug te vinden in mijn boek. Wel is er nog het gekende ponton aan het Prinsenpark. Dat is een mooie plek waar ook mijn trouwfoto’s zijn genomen en eenzelfde ponton komt ook aan bod in het verhaal. Daarvoor heb ik me ook laten inspireren voor de coverfoto. Het Kempische accent is duidelijk voelbaar, maar het kan zich uiteraard net zo goed afspelen in het verre West-Vlaanderen, in een uithoek van Limburg of net over de grens met Nederland waar de roots van mijn vader liggen.”

Wanneer ben je op het idee gekomen om een boek te schrijven?
“Van kinds af aan droomde ik al van het schrijven van een verhaal en zoals ik al aanhaalde schreef ik later weleens kortverhalen. Een jaar of acht geleden nam ik deel aan de Pieter Aspe Award en ik schopte het tot bij de tien genomineerden. In die wedstrijd ging men op zoek naar debuterende misdaadauteurs. Ik kon de publieksprijs in de wacht slepen en daar was ik best tevreden mee, al had ik stiekem wel op meer gehoopt. Ik ben dus altijd wel blijven schrijven, maar ik wist toen al wel dat wanneer ik een boek zou uitbrengen het een thriller zou zijn. Het genre heeft me altijd getriggerd. Maar helaas had ik onvoldoende tijd om toen mijn droom al waar te maken. En toen kwam corona. Thuiswerken vergde al een hele inspanning, waardoor ik ‘s avonds nood had aan iets anders en een langer verhaal wel tot de mogelijkheden behoorde. Het idee en het raamverhaal zaten in mijn hoofd en soms schreef ik per keer toch drie of vier hoofdstukken. Maar toen wat later de wereld weer min of meer normaal begon te draaien na de covid-epidemie viel ook mijn avondactiviteit wat weg. Een jaar of drie deed ik er weinig tot niets mee. Tot er op het werk een nieuwe collega aan de slag ging die ook geboeid was door verhalen. Ik had al enkele van mijn kortere werken doorgestuurd en die werden positief onthaald. Dat was meteen ook het moment om mijn grotere verhaal opnieuw uit de koelkast te halen. Na drie maanden intensief doorwerken was het klaar en liet ik het door vrienden en familie een keer nalezen. De reacties waren positief en na enkele aanpassingen was het klaar voor druk, zodat het net voor de zomer helemaal af was. En ik moet toegeven: ik ben best trots op het resultaat.”

Het boek is al even te koop, hoe zijn de reacties tot dusver?
“Die zijn haast allemaal positief. Wellicht ook wel omdat het vooral vrienden en familie zijn die als eerste een exemplaar op de kop tikten. Maar ook andere lezers zijn lovend en dat doet wel deugd. Vooral de vlotte leesbaarheid die het boek wordt toegedicht streelt mijn ego, net als het feit dat lezers zich heel goed kunnen inleven in het verhaal. Dat is toch niet zo evident bij een thriller. Ook het verrassende einde wordt als positief ervaren, dus ik ben ontzettend tevreden over de feedback. Toen ik het schreef had ik een doelpubliek van jongvolwassenen voor ogen, maar het is duidelijk dat heel wat meer lezers erdoor geboeid raken. Het smaakt naar meer en ik werk intussen volop aan mijn tweede boek. Het raamverhaal is klaar en opnieuw komen zware onderwerpen aan bod. Het hoofdthema zal pesten zijn, iets wat helaas nog te vaak voorkomt in onze maatschappij, niet enkel bij jongeren. Verder heb ik het idee om ooit een historische roman te schrijven, maar daar komt het nodige opzoekwerk bij kijken en ik vrees dat ik hier momenteel met mijn gezin en job onvoldoende tijd voor heb.”

MEER INFO
‘Onder de mantel van het duister’ telt 216 pagina’s en is verkrijgbaar bij uitgeverij Boekscout (€ 22,50).

Foto: Eddy Leysen