De pen van...

Het is niet altijd de grootte die telt

Gepubliceerd: 23 september 2025  |  Door: Peter Meulemans  |  Onderox editie: 256

Met Tomorrowland, Rock Werchter, Pukkelpop en Graspop Metal Meeting, om die maar te noemen, hebben we in eigen land een paar festivals die over de ganse aardbol bekend zijn. Maar daarnaast zijn er ook bijzonder veel kleinere festivals waar het vaak ook gezellig vertoeven is. En waar je ook zeer aangenaam verrast kan worden. Om diverse leuke redenen. Zo stond ik op het einde van de zomer op een gratis festival in de buurt. Er speelde een aanstekelijke coverband die er een flinke lap op aan het geven was. Ik weet dat de meningen vaak wat verdeeld zijn over coverbands. Veel muzikanten geven de voorkeur aan een band die met eigen nummers optreedt. Maar zoals een wijs man ooit zei: “Beter een goede cover dan een slecht eigen nummer.” En bovendien, laat ons eerlijk zijn, de bekendste hits krijgen vaak toch ook het meeste weerklank. Dat was nu niet anders. Ik kan die bands die er een vijftigtal hits op een uur doorvlammen best hebben. Zeker als ze goed gebracht zijn, mooi in elkaar steken en aangevuld worden met een laagje show. Twee gitaren, bas en drums, op een bedje van keyboard en afgewerkt met een stem die moeiteloos Lady Gaga, Brian Johnson en Wim Soutaer combineert. Laat maar komen, denk ik dan.

Een welverdiende shout-out trouwens aan de jonge mama die, in het gezelschap van haar partner en twee jonge kinderen, superenthousiast uit haar dak ging. Je was een plezier om naar te kijken. Je danste zoals ik mezelf in mijn dromen ook zie dansen, los van alle schroom en bleef ‘alles geven’. De blikken van je kinderen die met hun ogen “zeg moeder” riepen, werden door jou eenvoudig genegeerd, want je was alweer vertrokken op de volgende intro. En ik verdenk je er zelfs nog van om tussendoor via Collect & Go de boodschappen voor de volgende week te hebben gedaan en het verjaardagsfeest van je dochter geregeld te hebben. Fantastisch! Wat ook fantastisch was, de zanger van de coverband leek als twee druppels water op mijn nieuwe collega op het werk. Toegegeven, ik stond op dat moment een beetje achteraan maar ik ben nog steeds overtuigd dat mijn collega er een uitermate leuk en gezellig bijberoep op nahoudt. Zelfs het accent bij de bindteksten klopte. Toch heeft hij op maandagmorgen nog alles met klem ontkent. Maar ik weet wel beter.

Ik vat nog even samen: een lekker zomerzonnetje, veel goeie muziek gespeeld door uitstekende muzikanten, een zeer enthousiast publiek dat varieerde van erg jong tot behoorlijk senior, een frietje stoofvlees dat me uitstekend is bevallen, en een paar pintjes, zowel met als zonder alcohol. De zomer feilloos afsluiten, heet dat dan. Als het niet gratis was geweest had ik gezegd dat dit bijzonder veel waar voor mijn geld was. Dankjewel en hopelijk tot volgend jaar.

Meer lezen van Peter Meulemans
Meer lezen over
muziekvinylverhalen

Meer De pen van...

Wil je op de hoogte blijven?

Abonneer je op onze nieuwsbrief en ontvang elke maand een overzicht met de belangrijkste nieuwsberichten.