Een zomer met oude krokodillen en jonge veulens

Tijdens de zomermaanden staan er in ons klein Belgenlandje altijd veel optredens en festivals gepland. Het is bijna onmogelijk om door de bomen het bos nog te zien. Maar dit jaar stond alles toch een beetje in de schaduw van de vijftigste verjaardag van Rock Werchter. Ook al haalden Tomorrowland en de afscheidnemende en inmiddels overleden Ozzy Osbourne om diverse reden ook de voorpagina’s van de kranten. Rock Werchter 50 jaar, ooit begonnen als uit de hand gelopen Chirofuif, maar inmiddels al enkele jaren één van de bekendste en, naar het schijnt, beste festivals ter wereld. En wie er de affiches van de eerste jaren op nakijkt ziet meteen dat het erg snel ging met toen nog het dubbelfestival Torhout-Werchter. The Cure al in 1981, een jaar later U2 en Talking Heads, om die maar te noemen. In 1983 was het opnieuw aan U2, als headliner deze keer. Met ook Simple Minds op de affiche. En die Schotten stonden zowaar ook dit jaar opnieuw op het podium, 42 jaar na de eerste keer. ‘Don’t You Forget About Me’ hebben ze bij RW dus erg letterlijk genomen. En terecht. Jim Kerr en de zijnen speelden een prima sessie. En dat kan ook zeker gezegd worden van bompa Iggy Pop, 78 jaar ondertussen. Hij stond, zoals altijd, in ontbloot en ook wel afgeleefd bovenlijf, opnieuw het beste van zichzelf te geven. Dat was in 1987 ook al het geval. Duidelijk geen passenger maar een echte blijver. Op Lokerse Feesten deed hij het trouwens nog eens over, opnieuw met succes. Wat een opa.

Maar goed, genoeg over de oude gloriën. Want het festival heeft sindsdien heel wat watertjes doorzwommen en verschillende artiesten en hits gelanceerd. Ik moet dan meteen terugdenken aan Editors die in 2010 een memorabel ‘No Sound but the Wind’ speelden. Wie me ook meteen terug voor de geest komt, willen of niet, is Flea, de excentrieke bassist van Red Hot Chili Peppers, die zo puur als een pasgeboren baby de set afwerkte, met enkel een basgitaar om. Hilarisch, memorabel en knettergek. Ik zie het Pommelien Thijs nog niet meteen doen. Maar ook zij stond dit jaar op het hoofdpodium. En ze deed dat goed. Het bewijs ook dat RW wat meer mag zijn dan enkel gitaren, bas en drums. Net zoals in 2004 voor de eerste keer een dj, met name ‘2 Many DJ’s, het hoofdpodium met succes kleurde, omdat ene David Bowie last minute had afgezegd. Over last minute afzeggen gesproken, wat een teleurstelling toen het nieuws doorsijpelde dat Sam Fender met stemproblemen kampte en moest annuleren. Het leek even belangrijker te zijn dan het zomerakkoord van De Wever, Rousseau en Bouchez. Hopelijk mag deze populaire Brit in 2026 herkansen. Stel je voor, Sam Fender samen met Oasis op de affiche. Of ben ik nu te hard aan het dromen? Om het met de woorden van organisator Herman Schueremans te zeggen: “Neen, we gaan Oasis in 2026 niet programmeren. Tegen dan zijn Noel en Liam opnieuw gesplit en kunnen we weer een vervanger zoeken.” Yungblud kan zich toch maar beter klaar houden.