Milady Limerick

Inbraak
Die keer dat ze me ’s nachts beroofden…
En niemand die me echt geloofde,
dat wringt me nog hard.
Het moet me van ’t hart,
steek het dus goed in jullie hoofden!

***

Alarmfase rood
Ik lag gewoon vredig te knorren,
ik hoorde wat aan de deur morren.
Ik schrok me kapot,
Is dit nu mijn lot?
Vermist! En niet meer op te snorren?!

***

Verbijster
Ik kon het nog steeds niet geloven,
Wie durft mijn huis zomaar beroven?
’t Was niet de diefstal,
het ergste van al:
Ik lag dat moment gewoon boven!

***

Confrontatie
Kon ik hen misschien doen verschieten?
Of met m’n pistool — knal — neerschieten?
Ik ging naar benee,
het zat me t’rug mee:
Het waren de Sint en zijn Pieten!

***

Slot
Wat zijn het een bende chaoten!
Toch blij dat ik maar op hen stootte.
Een inbraakje van
de heilige man!
Al chance dat ik niet had geschoten…