De Wildeman viert 10de verjaardag

Luc Mertens, jij bent één van de bezielers van het eerste uur. Een erg uiteenlopend aanbod lijkt de rode draad doorheen jullie werking?
Luc Mertens: “Klopt, we proberen in onze activiteiten een zo breed mogelijke doelgroep aan te spreken. Het zijn niet altijd de grote namen, maar we hebben onze strepen ondertussen verdiend. Mensen redeneren dat het wel dik in orde zal zijn als De Wildeman het organiseert ook al kennen ze de artiesten of de concepten die we programmeren nog niet.”

Het valt op dat jullie naast een diverse agenda ook een drukke programmatie uitwerken. Hoe krijgen jullie dat voor elkaar, naast jullie dagdagelijkse activiteiten?
“We zijn momenteel met een ploeg van 14 en ik durf wel te beweren dat we er elke dag mee bezig zijn. Een event organiseren is op de dag zelf veel werk, maar onderschat zeker de voorbereiding niet. Onze partners verdienen ook veel pluimen, zij zijn zeer betrokken en dragen meer dan hun steentje bij. Onze ploeg is goed op elkaar afgestemd en iedereen heeft zijn specialiteiten, zijn deeldomein. Op die manier krijg je veel gedaan en verminder je de kans op grote discussies omdat iedereen binnen zijn expertise werkt. Overlegmomenten moeten dan niet lang duren.”

Op tien jaar tijd is er veel verwezenlijkt. Is het mogelijk om een activiteit te kiezen waar je met de meeste trots of voldoening op terug kijkt?
“Tijdens de covid-periode hebben we een culturele wandeling uitgewerkt voor alle Arendonkse schoolkinderen. Meer dan 1.000 deelnemers van het eerste tot zesde leerjaar namen deel. We wandelden ‘veilig’ door onze gemeente en onderweg waren er vijf optredens. Acrobaten en goochelaars, maar wat het meest is bijgebleven is toch wel de ganzenfanfare. Fantastisch om te zien en ik denk dat elke deelnemer van toen zich dat nog wel herinnert. Op 11 oktober organiseren we een muzikale wandeling en die is eigenlijk ontstaan uit die culturele wandeling voor scholieren.”

Zijn er nog momenten die voor altijd zullen bijblijven?
“Natuurlijk! Onder de noemer ‘Boeken & Koeken’ brachten we kunstenaars naar de lokale fabrieks­omgevingen. Herman Brusselmans, Tijs Vanneste, Rick De Leeuw, Lieve Blancquaert, Dahlila Hermans en anderen gaven toen een lezing bij sigarenfabriek Rubens, zakkenhandel Louis Blockx, Iemants en Ravago. Oh ja en de koorddanser die zijn ding deed tussen de kerk en het gemeentehuis blijft letterlijk en figuurlijk een topmomentje. Ik kan veel dingen blijven opnoemen.”

Zijn er ook mindere ervaringen geweest tijdens de voorbije tien jaar?
“Soms zijn er wel eens activiteiten die minder enthousiast onthaald worden of die niet rendabel waren, dat kan je niet vermijden. Met enkel bekende namen zoals Dana Winner loop je dat risico niet. Tijdens de covid-periode hebben we bij een Aretha Franklin Tribute een aantal besmettingen gehad. Dat was een minder positief verhaal alhoewel we ons uiterste best hadden gedaan naar voorzorgsmaatregelen. Van onze Begijnencup, onze eigen versie van de Container-cup, hadden we ook iets meer verwacht, maar los van dat alles. We hebben echt al wel hele mooie dingen gerealiseerd waar we enorm trots op zijn. Bergrock, dat bestaat al 20 jaar maar de laatste tien jaar doen wij de organisatie. Bij een goeie editie brengen we daar een duizendtal mensen samen die zich amuseren. Dat is heel mooi, toch?”

Genoeg over het verleden nu. Hoe kijken jullie naar de toekomst?
“We gaan nog wel een tijdje door, ook al zijn we ondertussen bij de iets oudere jeugd. Vers bloed is zeker welkom. Dat is trouwens één van de uitdagingen die we niet uit de weg willen gaan. Het is momenteel niet makkelijk om de generatie van 16 tot 25-jarigen aan te spreken. Alle tips zijn welkom.”

Is er voor jou persoonlijk nog iets dat je graag zou organiseren de komende jaren?
“Aan inspiratie is er geen gebrek. Een klassiek optreden verpakt als dauwconcert om 5 uur in de ochtend zou zeker een memorabele herinnering opleveren. Aan de vijver van kasteel de Cartier. Ik zie het al helemaal voor me. Dat stond eerst op de agenda van ons feestjaar, maar mogelijk komt het een van de volgende jaren wel definitief op de planning. We proberen creatief te blijven in de concepten die we uitwerken. Ik vind dat we als Arendonkse vereniging ook moeten proberen om zoveel mogelijk jong talent van eigen bodem een kans te geven op onze podia.”

Het valt op dat Arendonk in tegenstelling tot omliggende gemeentes geen echt cultureel centrum heeft. Dat zou jullie werking misschien nog verder kunnen doen floreren?
“Dat zou absoluut een meerwaarde kunnen betekenen, maar we klagen niet. We krijgen mede dankzij onze politieke onafhankelijkheid de juiste ondersteuning van zowel gemeente als van lokale sponsors. Dat appreciëren we enorm. En ondertussen hebben we in ’t Onkrooid een onderkomen dat we regelmatig kunnen gebruiken om ons ding te doen.”

Op het eerste zicht lijken jullie een gewone vzw, maar er zit duidelijk meer achter. Jullie vervullen een belangrijke maatschappelijke rol als ik het goed interpreteer.
“We gaan uit van het principe ‘leven en laten leven’. We zijn dan ook blij dat het café-leven in het dorp terug wat tot leven komt. Daarnaast zijn we ook fier op Tik Elentrik, ons event voor en door personen met een handicap. Dat is het goede doel dat we willen dienen. Het is een inclusief event waar we tegen heel democratische prijzen een hapje, drankje en muziek aanbieden. In de Bemdhal programmeren we dan echte party-bands en dat het dan een feest wordt, moeten we natuurlijk niet uitleggen.”

Het tienjarig bestaan wordt heel terecht uitgebreid gevierd. Kan je een tip van de sluier lichten?
“Voor ons feestjaar kiezen we wederom voor onze succesformule van een divers aanbod. Eind oktober strijken heel wat uiteenlopende acts neer in onze spiegeltent. Dat kader past wel bij een jubileum. Er is een whisky-degustatie, stand-up comedy, een kinderdisco en uiteraard veel muziek. Er is zelfs een drag bingo show. Een beetje verrassend dat die zo snel uitverkocht was. Arendonk is duidelijk klaar voor heel uiteenlopende uitingen van cultuur. In december sluiten we het jubileumjaar dan nog af in de Bemdhal met een andere jubilaris. Swizzle bestaat maar liefst 50 jaar. Ambiance, nostalgie en muzikaal vakmanschap zijn de trefwoorden. Ze begonnen ooit in het Judolokaal, speelden vele zalen plat in binnen- en buitenland en landen nu terug bij ons in Arendonk. Dat wordt zonder twijfel een bijzonder memorabel feestje.”

MEER INFO
www.dewildeman.net

Foto’s: De Wildeman