Bijzondere plaatsen

In Heuvelland mag het allemaal wat langzamer

Gepubliceerd: 2 oktober 2020  |  Door: Paul Huysmans  |  Onderox editie: 202

DRANOUTER – Vakantie in eigen land kan nog net in het West-Vlaamse Heuvelland. Trap je iets te laat op je rem, dan rij je Frankrijk binnen. En remmen mag je hier gerust ook figuurlijk. Met zijn 8.000 inwoners is de streek één van de minst bevolkte van Vlaanderen. Het leven gaat hier echt wat langzamer dan elders. Dat je in Heuvelland prachtig kunt wandelen, heeft daar natuurlijk ook mee te maken.

Hoe toevallig kan het zijn. Op de snelweg erheen, meer bepaald op de Ring van Antwerpen, speelt Radio 1 het nummer ‘Ploegsteert’ van het Zesde Metaal. Anderhalf uur later mis ik de juiste afslag om richting Heuvelland te rijden en neem ik de volgende. Die leidt me door… Ploegsteert, een onooglijk dorpje in het diepe zuiden van West-Vlaanderen. In een flits zie ik een gedenkplaat van Frank Vandenbroucke tegen de geval van een café in het centrum. Muziek- en/of koersliefhebbers weten dat Ploegsteert niet alleen het geboortedorp is van de te vroeg overleden wielrenner, maar ook dat zanger Wannes Capelle met het lied een hommage brengt aan VDB.

Zes dorpjes

Maar genoeg over deze ongewilde omweg. In de verte duiken de heuvels van Heuvelland op. Misschien zegt de naam van deze fusiegemeente je niet meteen iets. Maar dan doen de namen Dranouter, Westouter en Kemmel beslist wel een belletje rinkelen. Je ging er naar een festival, op Chirokamp of zag de beklimming van de Kemmelberg in een koersverslag. Feit is in ieder geval dat zes landelijke dorpjes samen de gemeente Heuvelland vormen. Naast de genoemde dorpen zijn dat Nieuwkerke, Wijtschate en Wulvergem. Wandelen is wat ons naar Heuvelland brengt. Omdat we dat meer dagen na mekaar wilden doen, zochten en vonden we een bijzonder logeeradres. Op de plaats waar topchef Kobe Desramaults jarenlang zijn sterrenzaak ‘In De Wulf’ uitbaatte, runnen Marijn en Marlies nu hun restaurant met slaapgelegenheid. “We kochten de zaak ruim 3 jaar geleden, toen Kobe hier stopte”, vertelt het jonge koppel. “Voordien hadden we 4,5 jaar een restaurant in Poperinge.” De erfenis van In De Wulf hebben ze aan zich laten voorbijgaan. “We bleven dezelfde keuken bieden dan in Poperinge, namelijk een traditionele kaart met verse producten. Een groot deel van onze klanten is ons gevolgd. De mensen die gastronomie op sterrenniveau verwachten, zien we hier niet meer.” Van het oude In De Wulf blijft dus niet veel meer over. “We hebben ook al flink wat verbouwingen gedaan zoals de keuken, de bar, de luxekamers en het terras. Ook de parking hebben we volledig heraangelegd.” Tijd om de wandelschoenen aan te trekken. Carl, een goede collega, woont in de buurt en heeft voor deze eerste dag een fijn traject van 11 kilometer uitgetekend, volledig langs de knooppunten. De tocht moet me naar Belle brengen, een stadje net over de Franse grens die daar Bailleul heet. “We bevinden ons hier op de heuvelrug die de waterkering vormt tussen het bekken van de Leie en dat van de Ijzer”, weet localCarl, die me de eerste kilometers vergezelt. Hij wijst de kerktoren van Dranouter aan en even later de Kemmelberg, met zijn 156 meter de hoogste top van West-Vlaanderen.

Prima signalisatie

De signalisatie van de knooppunten is prima. De toeristische dienst heeft de voorbije jaren hard gewerkt naar een optimalisatie van het wandelnetwerk. De trajecten lopen nu ook vaak door natuurgebieden die voor fietsers en ander sneller verkeer gesloten blijven. Ons pad loopt langs velden en weiden. Af en toe stappen we vlak maar meestal gaat het wat op en neer. Op een aanpalende akker is een boer aan het eggen. Na een viertal kilometer veranderen de wandelbordjes wat van kleur en opdruk. Het vermoeden rijst dat we Frankrijk zijn binnengestapt, hoewel daar niets van te merken was. In de verte zien we al de opvallende toren van de Sint-Vaastkerk van Belle. We krijgen zekerheid over Frankrijk wanneer we het gemeentebord van Bailleul voorbij stappen en de geparkeerde auto’s Franse nummerplaten dragen. Belle telt 14.000 inwoners en behoorde vroeger tot het graafschap Vlaanderen. Dat Vlaamse karakter vinden we nog altijd terug in het straatbeeld. We wandelen voorbij ‘Auberge Dikke Buuk’ en even verder voorbij het ‘Huis van het Nederlands’, waar Fransen onze taal en cultuur kunnen leren. Aan het gemeentehuis wappert naast de Franse tricolore een Vlaamse Leeuwenvlag. Op de markt is er keuze te over aan herbergen. We zoeken ons een plaatsje uit en bestellen een pastis. We zijn tenslotte in Frankrijk, niet? Bij het verlaten van Belle passeren we een civiele met daarnaast een oorlogsbegraafplaats. Naast een beperkt aantal Franse soldaten ligt een grote Britse militaire begraafplaats. Tijdens de Eerste Wereldoorlog deed Belle dienst als hospitaalstad achter het front. Merkwaardig is dat hier ook 146 Duitse soldaten begraven liggen, evenals een behoorlijk aantal Chinese arbeiders die in dienst waren van het Britse imperium.

Belgique

Gek genoeg komen we wat verder een gele wegwijzer ‘Belgique’ tegen, die wellicht deel uitmaakt van een of andere wegomleiding. Ons knooppuntenplannetje laat ons de andere kant opgaan. Als wandelaar krijg je hier inderdaad binnendoorweggetjes aangeboden, in dit geval een oplopend paadje tussen een prikkeldraad en een doornenstruik. Opvallend: het weggetje is verhard met betonnen platen. Het zal ons de komende dagen nog meer opvallen dat sommige singletracks een verharding kregen. Alles voor de wandelaar, nietwaar? Boven krijgen we een panoramisch uitzicht. Net voorbij een hopveld stappen we België weer binnen. Hoe we het deze keer wel zeker weten? Naast een landweggetje van amper twee meter breed staat een scheef blauw bordje met de afbeelding van een vrachtwagen, een euroteken en de vermelding 'viapass.be'. Je kent ze wel: ze maken vrachtwagenbestuurders duidelijk dat ze een kilometerheffing moeten betalen op de Belgische snelwegen. 500 meter verder zien we een verbodsbord ‘+3,5 ton’. Welkom in België, zullen we maar denken.

Luchtgevecht in een vredig dorp

Het centrum van Dranouter ligt er vredig bij. Hoewel het gelijknamige muziekfestival dit jaar niet doorging, staat achter bezoekerscentrum ’t Folk toch een festivaltent. Verspreid over een aantal weekenddagen in augustus vonden hier Zomersessies met Belgische artiesten plaats. Coronaproof en met een beperkt publiek. We leven dan ook in 2020. Geen festival maar wel toffe terrasjes in dit sympathieke dorp. ‘Circus 157’ is de wat vreemde naam van de horecazaak waar we neervleien. Een infobord aan de kerk brengt opheldering. Het blijkt om de naam van een luchtgevecht te gaan. Op 5 mei 1942 brak de hel los boven Dranouter, waarbij Spitfires en Focke-Wulfs mekaar bestookten. Op de begane grond vlogen kogels en hulzen in het rond en vijf vliegtuigen werden neergeschoten.

Mooiste terras

Het mooiste terras vinden we evenwel boven op de Rodeberg op het grondgebied van Westouter. Frederic en zijn zus Isabelle baten er een hotel met horecazaak uit en zijn al de vierde generatie. “Door corona zagen we het aantal zitplaatsen binnen en op ons terras beperkt”, vertelt Frederic. “Dat bracht ons op het idee om het grasveld aan de overkant van de straat te gaan inrichten als terras.” Het uitzicht op de omgeving is prachtig. “Als het mooi weer was, zat het terras de hele zomer vol”, glundert de uitbater.  We strekken onze benen voor het laatste stuk van de wandeling en duiken het Hellegatbos in. Hier en daar steken roestkleurige stenen de kop op. Wanneer de ijzerhoudende zandstee wordt blootgesteld aan de lucht, dan kleurt die roest omwille van oxidatie. Meteen ook een verklaring voor de naam Rodeberg.  Heuvelland mag zich weldra het Toscane van België noemen. Door de klimaatopwarming zijn de zuid-westhellingen perfect geschikt om druiven te planten en wijn te verbouwen. Dat uit zich in het toenemend aantal wijngaarden. Wijnhuis Entre-Deux-Monts klinkt dan wel Frans, vader Yves en zoon Martin produceren en op en top Vlaamse wijn van in totaal 18 hectare wijngaarden die zich uitstrekken tussen de Rodeberg en de Zwarteberg. Met hun flessen wonnen ze al verschillende internationale prijzen. Dit lijkt ons de perfecte afsluiter voor een wandeluitstap naar Heuvelland. Tsjing!

Meer lezen van Paul Huysmans

Meer Bijzondere plaatsen

Wil je op de hoogte blijven?

Abonneer je op onze nieuwsbrief en ontvang elke maand een overzicht met de belangrijkste nieuwsberichten.