Ga naar inhoud
Onderox
Terug naar overzicht

Geld en Geduld

In deze rubriek schrijf ik de komende maanden mijn belevenissen op de beurs neer. Mijn ultieme droom? Samen met u, beste lezer, een beleggingsclub oprichten waar we elkaar helpen en samen onze ervaringen kunnen delen, onder de paraplu van de Vlaamse Federatie van Beleggers. Heb je daar nu al interesse in? Mail mij gerust op geldengeduld@gmail.com.



In 1997 was ik 25 jaar, pas getrouwd en flink aan ons huisje aan het bouwen. Toch wilde ik graag mijn eerste stappen op de beurs zetten. We hadden amper geld. Ik had ook geen plan, geen strategie en heel weinig kennis. Het waren gouden jaren voor de beurs en eigenlijk kon elke dansende aap toen geld verdienen met aandelen. Behalve ik. In het begin lukte het nog goed. Beginnersgeluk. Technologische bedrijven, ze noemden die toen dotcom-firma’s, schoten als paddenstoelen uit de grond en beloofden gouden bergen. Iedereen stapte blindelings in en er werden compleet gekke prijzen betaald voor firma’s die nul komma nul frank winst maakten. Ja, toen was het nog in frank. Maar niemand maalde erom want dag na dag bleven de koersen stijgen. Hier en daar hoorde je iemand roepen dat de beurs een gigantische zeepbel aan het creëren was. Maar dergelijke pessimisten werden gewoon weggelachen en ’s anderendaags stonden de koersen weer hoger. Ik was echt overtuigd dat ik een topbelegger was. Helaas.

Op een gegeven moment tekende ik in op de beursgang van een nieuw Belgisch bedrijf, Netvision, een bedrijf gespecialiseerd in het beveiligen van het internet. Ik wist amper wat ze deden maar ik wou meeprofiteren van het zoveelste internetsucces op de beurs. Helaas. Ik was niet geïnformeerd (fout nummer één), ik wilde eender welke prijs betalen (fout nummer twee) en ik had vooral schrik om die gigantische winsten te missen die mijn buurman, collega en vrienden wel haalden (fout nummer drie). En zo kom ik meteen bij de eerste belangrijke beurswijsheid: “Als je blindelings de kudde volgt, loop je vaak in de stront.” Of anders gezegd: “Als op je familiefeest de zatte nonkel plotseling begint te pochen over de gigantische winsten die hij maakt op de beurs, dan is het tijd om voorzichtig te worden.” We zijn nu drieëntwintig jaar later en behoudens een kleine uitzondering ben ik altijd actief geweest op de beurs. Maar na mijn debacle rond de eeuwwisseling moest ik toch even bekomen. Vele dotcom-bedrijven, zoals Netvision, kelderden op enkele maanden met meer dan 90% en anderen, zoals Lernout & Hauspie, gingen simpelweg failliet. Vele beleggers — vooral de domme, zoals ik — verloren veel geld. De meesten keerden de beurs dan ook teleurgesteld de rug toe. Ik ook. Maar kort daarna besefte ik wel dat ik via een gewone spaarrekening mijn verlies nooit zou kunnen goedmaken. Ik begon te lezen over geld, beleggen en de beurs. En jaar na jaar begon ik het allemaal beter te begrijpen. Ik maakte nog fouten, maar steeds minder. En zo kom ik bij een tweede belangrijke beurswijsheid. “Het is niet voldoende om te starten met beleggen maar het is ook belangrijk dat je op de beurs blijft. Ook in woelige tijden.” Beeld je in dat je vandaag aandelen koopt en dat de beurs morgen voor tien jaar of langer dichtgaat. Zou je dan ongerust zijn omdat je niet kan verkopen of omdat je niet weet wat de waarde van je aandeel is? Dat zou niet mogen. Als je je huiswerk goed hebt gemaakt, mag je de volgende jaren niet wakker liggen van de dagdagelijkse koers van je aandeel. Denk daarbij aan je huis. Van je eigen woning weet je ook niet wat de exacte waarde is. Je weet alleen wat je ervoor betaald hebt. En toch lig je daar niet wakker van. Zo hoort het ook op de beurs te zijn.

Column: Peter Meulemans


Reactie toevoegen

Velden met een * zijn verplicht.

Onderox?*