Ga naar inhoud
Onderox
Terug naar overzicht

Jack Schoepen: herinneringen aan Bobbejaan

LICHTAART/HERENTALS — In 2020 zal het tien jaar geleden zijn dat de wereld afscheid nam van Bobbejaan Schoepen. In de aanloop naar dat jubileum lanceren zijn kinderen de Memorial Box, een collector’s item waarin familie en vrienden terugblikken op het leven en het werk van de gevierde entertainer. “Door die box leer je Bobbejaan Schoepen op een andere manier kennen”, aldus zoon Jack Schoepen.

“De idee voor de Memorial Box is er gekomen na de inhuldiging van het kunstwerk en het Bobbejaan Schoepenplein in Lichtaart, vorig jaar”, vertelt Jack. “Die ceremonie was tegelijk ook de achtste memorial om mijn vader te herdenken.”

Een eigen monument én een plein dat zijn naam draagt: wat zou Bobbejaan daar zelf van gedacht hebben?
Jack Schoepen: “Hij zou het geweldig hebben gevonden. De vijf beelden die deel uitmaken van het kunstwerk illustreren wat echt belangrijk voor hem was: paarden, circus, gitaren, het pretpark en het reuzenrad waarmee het destijds allemaal is begonnen.”

Als het van jou afhangt staat jouw vader straks opnieuw in de kijker. Hoe dan?
“Ik doe er alles aan om hem te laten opnemen in The Hall of Fame van de IAAPA, de internationale organisatie van attractieparken. Lukt het dit jaar niet, dan hopelijk later. Gelukkig kreeg hij bij leven al een plaats in de Amerikaanse Whistlers Hall of Fame. Verdiend, want hij kon een aardig stukje fluiten.”

In de schaduw

Volgend jaar zal het tien jaar geleden zijn dat jouw vader is gestorven. Plannen jullie een bijzondere herdenking?
“Ik vermoed dat de tiende memorial inderdaad uitgebreider zal zijn. Mogelijk werken we daarvoor samen met de openbare omroep, maar dat is nog lang niet concreet.”

De permanente expo rond het leven en werk van Bobbejaan staat opgesteld in een bedrijfshal aan Dikberd, op het industrieterrein van Herentals. Komen fans daar wel eens spontaan aankloppen?
“Een bedevaartsoord is onze stek op Dikberd nooit geweest. Naar het kerkhof gaan en het graf van mijn ouders bezoeken, dat doen veel mensen dan weer wel.”

Is Bobbejaanland geen meer voor de hand liggende locatie om zo’n memorial te houden?
“Dat is in het verleden al gebeurd, maar sinds de dood van mijn moeder zijn we verhuisd naar Dikberd. Ik sluit niet uit dat we met dat jaarlijkse evenement ooit weer terugkeren naar Bobbejaanland.”

Zo’n bezoek aan het pretpark, ligt dat voor jou gevoelig?
“Absoluut. Zie ik de villa, dan zie ik mijn ouders weer staan en komen de herinneringen boven. Ik heb er tenslotte 36 jaar gewoond.”

Op de flyer die de volgende herdenking aankondigt, staan jouw ouders samen afgebeeld, als een onafscheidelijk duo.
“Dat waren ze ook, zakelijk én muzikaal. In de jaren zestig en zeventig traden ze samen op, maar later werd mijn moeder meer mijn vaders steun en toeverlaat achter de schermen. Ze konden niet zonder elkaar. Gaandeweg verdween ze min of meer in zijn schaduw. Op een bepaalde manier heeft dat ook tot haar dood geleid. Al haar aandacht ging uit naar mijn pa. Op een dag werd bij haar een uitgezaaide kanker vastgesteld. Als ze zich al die jaren niet had weggecijferd voor hem, zou de kanker misschien tijdig ontdekt zijn geweest. Die zorg voor mijn vader was mijn moeder ten voeten uit. Hij ging altijd voor.”

Captain Jack

Ouders die samen een pretpark runnen, het moet als kind niet altijd makkelijk zijn geweest.
“Wij waren thuis met vijf kinderen en de zaak stond op de eerste plaats, dat klopt. Op jonge leeftijd, ik was toen acht, moest ik naar de kostschool in Turnhout. Dat waren harde jaren. Ik heb het mijn ouders nooit kwalijk genomen. Ze zijn altijd goed geweest voor ons. Ik heb wel een en ander geleerd uit mijn eigen jeugd en zet mijn dochter Tess nu op de eerste plaats.”

Nochtans moet jij qua ondernemerschap niet onderdoen voor jouw ouders. Hoe staat het met de plannen voor het Captain Jack Aviation Themepark?
“Daar ga ik mee door, ook al kreeg het project twee jaar geleden geen groen licht in Mol. Over de nieuwe locatie kan ik nog niet veel kwijt. Bovendien zal ik dit keer pas communiceren als de overeenkomst helemaal rond is. Binnenkort trek ik met mijn project sowieso ook naar een beurs in Parijs, om mijn idee wereldwijd te kunnen aanbieden. Ik besef dat het niet makkelijk zal zijn. Iets verkopen zonder een fysiek voorbeeld te tonen, dat is een huzarenstuk. Binnenkort is de maquette klaar. Die zal twijfelaars overtuigen.”

Waarom maken de plannen voor het themapark nu meer kans op slagen dan in 2017?
“Ik laat me nu omringen door een sterk team. Op dat vlak heb ik geleerd uit het verleden. Succes heeft 1.000 vaders en falen is een wees, wordt wel eens gezegd. Wel, dat klopt. Gaat het goed, dan wil iedereen erbij zijn. Loopt het fout, dan sta je er alleen voor.”

Collector’s item

Terug naar de Memorial Box die onlangs werd uitgebracht en intussen is uitgegroeid tot een collector’s item. Is er haast mee gemoeid voor wie nog een exemplaar wil?
“In zekere zin wel. We hebben maar 500 exemplaren laten maken. Elke box draagt een uniek nummer en een gepersonaliseerde kaart.”

Naast een memorystick in de vorm van een cowboyhoed bevat de box ook een boekje met een markant coverbeeld. Waar hebben we die foto eerder gezien?
“Hij werd in de jaren zeventig gemaakt door fotograaf Herman Selleslags en stond ooit op de cover van het weekblad Humo. Je ziet mijn vader met een zwarte cowboyhoed, tot op schouderhoogte in het water. Geen betere foto dan die van Selleslags om mee te openen, vond ik.”

Voor een boekje in pocketformaat ben je er wel in geslaagd om behoorlijk wat archiefmateriaal samen te brengen. Hoed af, om in de sfeer van Bobbejaan te blijven.
“En wat helemaal leuk is: het merendeel van de gekozen foto’s werd nooit eerder gepubliceerd. We hadden een ruime keuze. In het archief zitten zo’n 80.000 foto’s van mijn vader en het familiepark. Die worden op dit moment allemaal gedigitaliseerd. Verder vind je zowel op de stick als in het boekje sfeerbeelden van de achtste memorial, impressies van de optredens waarmee vorig jaar het Bobbejaan Schoepenplein werd ingehuldigd en interviews met artiesten zoals Barbara en Marc Dex, Guido Belcanto, Jan De Smet, de familie Decap, Sandrine, Roy Aernouts en Firmin Michiels.”

Onder de vele persoonlijke getuigenissen ook die van jou en jouw broers en zussen. Het is alsof we plots een andere Bobbejaan leren kennen.
“Aan de hand van de details die we vertellen zou dat best kunnen. Mijn mooiste anekdote? In 2006 zat ik tijdens één van onze reizen met pa te converseren. Plots zei hij: ‘Zo’n gesprek hadden we wat vaker moeten houden.’ Hij was toen al ziek, dus wist ik meteen wat hij bedoelde. Dat moment zal ik nooit meer vergeten.”

Controlefreak

“Alle kinderen kennen Bobbejaan”, beweert Anne Meeus, directeur van basisschool De Pagadder in Lichtaart, in het boekje. Nu is dat misschien nog zo, maar wat over pakweg tien jaar?
“Ik besef dat er een generatie zit aan te komen die mijn vader niet meer zal kennen. Dankzij het pretpark zal zijn naam langer blijven hangen, denk ik. Dat voordeel hebben andere artiesten dan weer niet. Kijk naar Bob Benny: gestorven in 2011 en nu al wordt er nog maar zelden over hem gesproken. Jammer eigenlijk. Dat lot staat wellicht ook mijn pa te wachten. Zelf deed hij daar altijd nuchter over. ‘Elke artiest heeft zijn houdbaarheidsdatum’, zei hij wel eens.”

Van al zijn kinderen lijk jij uiterlijk nog het meest op Bobbejaan. Heb je ook zijn talenten geërfd?
(lacht) “Het is moeilijk om daar zelf op te antwoorden. Ik ben ongeduldig, perfectionistisch en een controlefreak pur sang. Ik ben tegelijk ook een doordrijver en geef zelden op. Het Captain Jack-themapark is daar een voorbeeld van, net als de jaarlijkse memorial.”

Op 25 mei blazen jullie voor de negende keer verzamelen op Dikberd. Waarom moeten fans daar absoluut bij zijn?
“De memorial is een hoogdag voor iedereen die het vroegere personeel wil ontmoeten of het orkest van Tony Decap nog eens aan het werk wil horen. Wie ooit wat heeft gehad met Bobbejaanland, mag deze dag niet missen.”

Meer info: www.bobbejaan.be

Tekst: Peter Briers
Foto’s: Bart Van der Moeren


Reactie toevoegen

Velden met een * zijn verplicht.

Onderox?*