Ga naar inhoud
Onderox
Terug naar overzicht

Mike De Roover helpt je overleven in het bos

ARENDONK – Alleen in het bos en je bent verloren gelopen. Geen slokje water, geen boterham en bovendien heb je het koud. Eén ding zit wel in je rugzak: het boek Bushcraft van Arendonkenaar Mike De Roover (33). Veel kans dat je levend weer op het rechte pad geraakt. Zo ver liet uw Onderox-redactrice het niet komen. Op een veilige plek op de Boekenbeurs vroeg ze aan deze natuurmens wat haar in zo’n situatie te doen stond.

“Kom, zijn we weg?” lacht Mike. Toch maar niet, het boek dat Mike in oktober uitbracht, spreekt genoeg tot de verbeelding. Al zou ik wel zin hebben om één en ander aan den lijve eens uit te proberen. Zien of het klopt, of ik echt doodga als ik wilde bessen eet of water recht uit de beek drink. Maar ik ben een stadsmus en de natuur ken ik van wandelen op droge paadjes en daarna een pannenkoek bij het haardvuur in een gezellige taverne. Ik laat de wetenschap van leven in de natuur dus graag over aan Mike. Vol vuur vertelt hij hoe hij tot deze levenswijze kwam en hoe rijk onze natuur wel niet is.

De eerste kriebels
“Het begon met een boekje over geneeskrachtige en giftige planten”, zegt Mike. “Ik las het voor het eerst toen ik een jaar of zeven was maar ik voelde meteen dat het mijn ding was. De definitieve start van bushcraft kwam dankzij Steven Gielis van de vzw Zitdazo.  Hij zocht iemand om assertiviteitstraining te geven aan kinderen. Als orthopedagoog kwam ik daarvoor in aanmerking. Gezien mijn liefde voor de natuur die ik, al sinds ik een kleine pagadder was, in de tuin van mijn ouders opbouwde, besloten we om met de kinderen in het bos op expeditie te gaan. Toch, ouders geven hun kind niet graag mee met een man die ze niet kennen. Dus organiseerden we een papa-kind expeditie. Een groot succes, enkele weken later waren er al nieuwe kandidaten. Met mijn kennis van planten richtte ik workshops wildplukken in. Ook dat was een schot in de roos en zo ging het maar door. En nu ben ik naast orthopedagoog dus de officiële bosmeester van de Sint-Jan school in Arendonk, organiseer ik workshops en teambuilding-expedities en zit ik met een boek op de Boekenbeurs.”

Een praktijkles
Letterlijk betekent Bushcraft ‘natuurvaardigheden’. Het boek staat bol van weetjes, tips en praktijkoefeningen hoe je je in het bos uit de slag kan trekken. Ook hoe je met weinig middelen een maaltijd kan klaarmaken. Mike: “Om te beginnen maken we een vuurtje. We zoeken staand droog hout en een plankje om een vuurboogset te knutselen. Dat kan al met een schoenveter en als ook dat ontbreekt, maak je touw van jonge brandneteltoppen. Eens het vuurtje brandt, zoeken we enkele stenen die we errond leggen zodat ze heet worden. Ondertussen heb je van je regenjas een kommetje gemaakt waarin je wat dennennaalden en enkele scheppen water verzamelt uit de beek die je in de Kempense natuur altijd vindt. De hete stenen leg je erin zodat het water op het kookpunt komt en gepasteuriseerd is. Dan is het perfect drinkbaar. Wat te eten? Graszaden, bessen, paddenstoelen maar enkel als je op privéterrein bent, de binnenbast van een naaldboom die heel voedzaam maar niet echt lekker is… Er is keuze genoeg. Vind je echt niets, dan zijn eikels je redding. Die moet je eerst wel enkele keren koken om de schadelijke tannine te neutraliseren. Maar voor alles wat je vindt en plukt geldt: nooit zonder kennis van zaken! Want elke paddenstoel heeft wel een giftige variant. En de taxusbes is echt dodelijk. Heb je al wat kennis, wordt dan nooit nonchalant. ‘Ach, het zal wel geen kwaad kunnen’, kan zeer kwalijke gevolgen hebben.”

Tips voor thuisblijvers
Je hoeft niet in een bos te zitten om met de tips van Mike aan de slag te gaan. Mike: “Gebruik ook brandnetels in de keuken. Je vindt ze overal en ze zitten boordevol mineralen en vitaminen. Kom buiten, ga wandelen! Het is zo rustgevend. En vooral: blijf dankbaar voor elke maaltijd op je bord, ook al komen alle ingrediënten uit de supermarkt. Als je al drie dagen door een bos loopt, zonder zicht op een maaltijd en je kan dan een paddenstoel in je pannetje leggen met nog een appel of peer erbij, wees maar zeker dat je dan overloopt van dankbaarheid. De moderne mens is dat wat afgeleerd. Hoewel, natuurvaardigheden zitten nog altijd in ieder van ons. We hebben ze alleen niet meer geactiveerd of meegekregen in onze opvoeding. Ik wil ook een lans breken voor het zakmes. Kinderen van zes kunnen er prima mee overweg als je hen de juiste technieken aanleert. Geef je hen dat op latere leeftijd als ze er zelf om zeuren, dan bestaat de kans dat ze stoer willen doen en domme dingen uithalen, omdat ze niet hebben geleerd hoe ze een mes moeten gebruiken.”

Met z’n allen naar het bos
Mike organiseert ook bushcraft-expedities voor bedrijven die hun personeel een teambuildingdag cadeau doen. Uiteraard is niet iedereen daar onmiddellijk enthousiast over maar Mike weet er wel raad mee. “Ik zorg vanaf de start al voor een gemoedelijke sfeer. Midden in het bos een tafel met koffie en koekjes, enkele boeken over de natuur… Dat is prima om te acclimatiseren want sommigen hebben dat echt nodig. Eenmaal op pad, daag ik de mensen wel uit om elke keer een stapje verder te gaan en steeds meer uit de comfortzone te komen. Dat lukt niet altijd, zeker als je na een regendag met een knorrende maag – omdat we geen eten vonden – in een tentje moet slapen. Er zijn al deelnemers naar huis gereden, ik accepteer dat. Maar er zijn ook mooie momenten. Ik stond eens met een groepje voor een afgesloten natuurgebied omdat de beek buiten haar oevers was getreden. Ik heb toen mijn schoenen uitgespeeld, broek opgerold en vertrok door het water. Komaan mannen! Eén na één volgden ze, de ene al wat aarzelender dan de andere maar toch ging iedereen mee. Dat is net teambuilding: samen beslissingen nemen, zonder te weten wat de uitkomst zal zijn.”

In de penarie
Echt in levensgevaar is Mike nooit geweest maar hier en daar was het toch op het randje. Een berenspoor volgen in Macedonië, als tiener alleen gaan vissen in het pikkedonker om toch maar die mooie karper te kunnen vangen. Gaan zwemmen in ijskoud water omdat je je drie dagen niet fatsoenlijk hebt kunnen wassen en dan door de snelle stroming bijna niet meer terug kunnen naar de Ierse kust… Mike: “Ik denk dat mijn ouders dikwijls bang zijn geweest. Maar ik leer elke dag bij en doe dat stap voor stap. Zeker met wildplukken moet je een grondige kennis hebben van welke planten eetbaar zijn en welke niet. Ik ben nu een gediplomeerd herborist en de volgende stap is om me te specialiseren in de werkzame stoffen die planten bevatten en die nuttig kunnen zijn voor ons lichaam.”

Natuur in overvloed
Of Mike de wereld rondtrekt om overal de mooie natuur te ontdekken? Of zoals Chris McCandless van het waargebeurde verhaal ‘Into the Wild’ proberen te overleven in Alaska, wat de jongen trouwens fataal is geworden? Mike: “Neen, zo ver wil ik niet gaan. Ik zet me niet buiten de maatschappij want ik heb hier een rol te spelen. En natuurgebieden zijn er hier nog genoeg. Het liefste ben ik in de Strabrechtse Heide, net over de grens in Nederland. Een gigantisch gebied met beekjes, heide, bossen,… Je kan er alle facetten van bushcraft aanspreken. Maar zet me niet in het tropisch regenwoud want ik heb de kennis niet om daar eetbare planten te herkennen of hoe ik op wilde dieren moet reageren. Als ik dan toch wereldwijd wil gaan, staat Siberië hoog op het verlanglijstje. Prachtige woeste natuur én herkenbaar.”

Meer info: Bushcraft kost 24,99 euro, in de boekhandel, of is te bestellen op www.rewilding.be

Tekst: Suzanne Antonis
Foto’s: Bart Van der Moeren


Reactie toevoegen

Velden met een * zijn verplicht.

Onderox?*