Ga naar inhoud
Onderox
Terug naar overzicht

Vlaamse belofte van het jaar komt uit Lils waterskigezin

LILLE - Speciaal van West-Vlaanderen naar de Kempen verhuisd om dicht bij een plas water te wonen. Buiten de school- en werkuren steevast te vinden op waterskiclub VVW Gierle. En ondertussen medailles en deelnames verzamelend op Belgische, Europese en wereldkampioen-schappen. Mogen we het gezin Geens-Kempinaire dan waterskiverzot noemen?

Waterski Vlaanderen beloonde onlangs Jasmin Geens met de trofee van Vlaamse belofte 2016. Haar twee jaar oudere zus Margo combineert haar hogere studies met wedstrijden met het Belgisch waterskishowteam. Jasmin en Margo kregen de microbe over van hun mama Anick Kempinaire, die nog steeds waterskiet. “En ik speel taxi”, lacht papa Geert Geens.

Anick: “Ik heb veel gewaterskied op vakantie met mijn ouders in het zuiden van Frankrijk. Mijn zus Nadine en ik vonden de kabelski allebei supertof. Daarna hebben we alle kansen benut die we kregen om te waterskiën.”
Geert: “We hebben elkaar ook leren kennen op een waterskikamp in Kreta.”
Anick: “Na het afstuderen zijn we blijven trainen. We zochten een huis in de buurt van een waterplas met een slalompiste en een clubboot, zo zijn we in Lille beland. Daar hebben we nog geen seconde spijt van gehad. Er heerst een heel familiale sfeer op de club. Toen de kinderen pas geboren waren, nam ik ze in de maxicosi mee in de boot.”
Jasmin: “Als mama ergens voor gaat, levert ze geen half werk (lacht).”

Waterskiën leek dus logisch maar hebben jullie ooit andere sporten gedaan?
Margo: “Ja hoor, we hebben allebei aan keurturnen gedaan, ballet, tennis,… We zijn eigenlijk gewoon een sportieve familie. Onze ouders hebben ons nooit gepusht om te gaan waterskiën maar we hebben er al als jonge kinderen van geproefd, veel in het water gespeeld ook.”
Anick: “Het blijft natuurlijk niet bij spelen. Als je serieus wilt waterskiën moet je intensief trainen en stages doen om beter te worden. De waterskiclub is ons tweede thuis geworden. In de zomer zijn we er dagelijks en daarbuiten op zowat elk vrij moment, minstens drie keer per week.”

Probeer eens aan mensen die nog niet gewaterskied hebben uit te leggen wat er zo leuk aan is?
Jasmin: “Je krijgt gewoon een kick van deze sport. Margo en ik zijn beginnen waterskiën toen we ongeveer 2,5 jaar waren. In het begin sta je veilig op een platform dat vasthangt aan de boot. Maar je hebt wel onmiddellijk dat gevoel van over het water te vliegen, dat is echt supertof. Daarna wordt het koord steeds langer gemaakt, als je stabiel genoeg bent, wordt het platform verwisseld voor twee latten en voor je het weet leer je op één lat slalommen en figuren maken.”

Zijn dat twee verschillende disciplines?
Jasmin: “Als ik vertel dat ik waterski, moet ik daar altijd een hele uitleg bij doen, omdat niemand onze sport kent (lacht).”
Anick: “De meesten denken bij waterskiën aan races. In België zijn er niet veel waterskiërs die dat doen maar degene die het doen, zijn wel wereldtoppers. Céline Vrancx (Vlaamse belofte van het jaar 2014, nvdr.) haalde al Europese medailles in het blootvoets waterskiën.”
Margo: “De tweede discipline is het showSkiën, waarbij je in team nummers opvoert. Omdat het waterskiën gemotoriseerd is, is het geen Olympische sport. Daarom richt het Belgisch watershowskiteam zich op de wereldkampioenschappen. Ik ben al twee keer meegeweest naar de VS, het volgende WK is in Canada. Zo’n team bestaat uit maximum vijfendertig personen, inclusief begeleiders zoals de piloot en copiloot en de coördinator.”
Geert: “België is eigenlijk het enige Europese land dat in competitie kan treden met wereldgrootmachten zoals de Verenigde Staten en Australië.”
Anick: “En Jasmin doet aan het klassieke waterskiën. Dat bestaat uit drie disciplines. Bij het slalommen rond waterboeien ga je steeds sneller en wordt het koord steeds korter. Het figuurskiën kun je vergelijken met de dressuur in de paardensport. En het schansspringen is de discipline met de meeste impact op het lichaam. Om medailles te halen in klassiek moet je aan alle drie meedoen.”

Jasmin, jij deed het zo goed op je eerste Belgisch kampioenschap dat je onmiddellijk uitgeroepen werd tot belofte van het jaar.
Jasmin: “Die titel is voor de klassieke waterskiester die het afgelopen jaar het meeste vooruitgang heeft gemaakt. Ik had geluk dat ik op het Belgische kampioenschap veel punten verzameld heb. Als lid van het showskiteam van VVW Gierle behaalde ik goud, in de Open Klasse figuren met alle vrouwelijke toppers brons en in de U17 figuren en slalommen twee keer zilver. Of dit extra druk meebrengt? Ik moet die titel wel waarmaken maar ik ben zeker dat ik even goed kan doen als vorig jaar als ik hard genoeg train.”

Waterskiën is een onbekende sport, missen jullie ook waardering?
Jasmin: “In de media is er niet veel aandacht voor onze sport. De gemeente heeft ons wel uitgenodigd op het huldigingsmoment voor alle kampioenen uit Lille.”
Geert: “Ze moeten wel, nu alle wereldkampioenen in het veldrijden naar Herentals zijn verhuisd (lacht).”

Belgische professionele waterskiërs zijn er vandaag niet, hoe blijven jullie dan gemotiveerd?
Margo: “Voor mij is waterskiën geen opoffering, dit is het liefste wat ik doe. Ik ben speciaal Toerisme en Recreatiemanagement gaan studeren in Brugge zodat ik kan gaan waterskiën in de vijver in Jabbeke waar ook het Westvlaams showteam traint. Naar het Olympiabad in Brugge kan ik met de fiets.”
Jasmin: “Ik wil er steeds beter in worden. Ik heb deelnemers op het Belgisch kampioenschap gezien waar ik niks tegen ben. Ik wil trainen en stages doen, ik sta nog maar aan het begin van mijn waterskicarrière.”
Anick: “Het zal inderdaad altijd een hobby blijven. Wereldkampioenen zeggen dat ook: ‘de mensen wensen ons proficiat en dat is het dan’. De Vlaamse Kate Adriaensen behoort tot de wereldtop, zij studeert momenteel in Amerika waar er wel een profcircuit is.”
Jasmin: “Voor de meeste wedstrijden moet je zelfs inschrijvingsgeld betalen per discipline.”
Anick: “En dan heb je nog het verbruik van de boot, de kosten van het skimateriaal, de verre verplaatsingen…”
Jasmin: “We hebben het geluk dat onze beide ouders er achter staan.”

Dus over dertig jaar staan jullie nog steeds op de waterskilatten?
Margo: “Dat zal wel zijn!”
Jasmin: “Zeker weten!”

Tekst: Wouter Adriaensen


Reactie toevoegen

Velden met een * zijn verplicht.

Onderox?*